Showing posts with label ေဆာင္းပါးမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ေဆာင္းပါးမ်ား. Show all posts

Friday, March 23, 2012

ေတာ္ပါၿပီ ေဒါင္းရယ္


ဟိုးတုန္းကေတာ႔ ေဒါင္းပ်ိဳေပါ႔.. ဒီေလာက္ ႏွစ္ေတြၾကာမွေတာ႔ ေဒါင္းအိုေတြ ျဖစ္ကုန္ပါၿပီ.. အေမႊးေတြ အေတာင္ေတြ လည္း မစံုေတာ႔ဘူး..။ တုန္တုန္ရင္ရင္ လႈပ္စိလႈပ္စိ၊ မပ်က္မသားနဲ႔..။ အေမြဆက္ခံတဲ႔ ေဒါင္းေတြေကာ မရွိဘူးလား မဟုတ္ပါဘူး.. ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ေဒါင္းေသြးစစ္စစ္ မဟုတ္ေတာ႔ပါဘူး.. ပက္ဝန္းက်င္က လင္းတ ေသြးေတြ ေရာကုန္ၾကပါၿပီ.. ဒီေတာ႔ ေဒါင္းေပါက္ေလးေတြက ေဒါင္းတစ္ပိုင္း၊ လင္းတ တပိုင္း ျဖစ္လို႔..။ ေဒါင္းအိုေတြနဲ႔ ေဒါင္းတပိုင္း လင္းတ တပိုင္း ေပါက္စေတြနဲ႔ကလည္း မၾကာခဏ ရန္ျဖစ္.. အဲ႔ဒီ မ်ိဳးမစစ္ေဒါင္းေတြနဲ႔ ေဒါင္းအိုေတြၾကားမွာ ျမန္မာနိုင္ငံႀကီးလည္း စိတ္ဓာတ္ေရးရာေတြ မ်ားစြာ ပ်က္စီး ယိုယြင္းေနပါၿပီ..။ နိုင္ငံေကာင္းေအာင္ တစ္ခုမွလည္း မလုပ္တဲ႔အျပင္၊ ကန္႔လန္႔ တိုက္ေနတာေတြ ရပ္သင္႔ၿပီ..။ ဘာမသိ ညာမသိ လူငယ္၊ လူႀကီး ရဟန္းေတြလည္း အနီးမွာရွိတဲ႔ မ်ိဳးမစစ္ေဒါင္းလင္းတ ေတြေၾကာင္႔ မိုက္ရူးရဲေတြလုပ္ခဲ႔ၾကလို႔ ေသြးေျမၾကရတာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ပါပဲ။ အေဝးက မ်ိဳးမစစ္ ေဒါင္းလင္းတ မ်ားကလည္း ေဒါင္းပံုေလးျပၿပီး ေတာေရး၊ ေတာင္ေရး (ေတာကူး၊ ေတာင္ကူး ဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ္႔မယ္၊ ကိုယ္ပိုင္ နိုင္ငံေရးအသိ၊ နိုင္ငံေရးေလ႔လာမႈနဲ႔ ေရးတာ တစ္ခုမွမရွိပါဘူး) ေတြေၾကာင္႔.. ျပည္ပေရာက္ လူငယ္ေတြလည္း လင္းတစိတ္ေတြဝင္ကုန္ၾကၿပီး အားရင္ ျမန္မာနုိင္ငံႀကီးကို ထိုးဆိတ္ခ်င္ေနၾကပါေတာ႔တယ္။ ကိုယ္တုိင္မထိုးဆိတ္နုိင္ရင္ေတာင္ လင္းတႀကီးမ်ားကို အားကိုၿပီး ထိုးဆိတ္ခိုင္းေနၾကေတာ႔ ေရွ႕ကိုမေရာက္ေတာ႔ဘူး။ ေဒါင္းေခတ္လည္း ကုန္တာၾကာပါၿပီ.. ေဒါင္းအိုေတြလည္း ဖင္ေျပာင္ေနပါၿပီ..။ ေဒါင္းျပၿပီး ေဒၚလာေတာင္းေနတဲ႔ ဘေလာ႔ေတြလည္း ရွက္သင္႔ပါၿပီ.......။

Sunday, March 11, 2012

ႏုိင္ငံေရးကုိ ႏွာေခါင္းရႈံ႕ခဲ့တဲ့ ေရေပၚစီလူတန္းစားေတြ

“ျမန္မာ လူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အသိအျမင္ ဗဟုသုတက နိမ့္က်ေနေသး ေလေတာ့ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ ေအာင္ျမင္ပါ့မလား” အသက္ႏွစ္ဆယ္၊ အစိတ္ဝန္းက်င္ လူငယ္ေတြနဲ႔ စကားေျပာၾကတိုင္း ဒီေမးခြန္း တစ္ခုကို ေမးၿမဲျဖစ္တယ္။ သူတို႔ စိတ္ထဲမွာ အေနာက္ ႏိုင္ငံႀကီးေတြလို ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံႀကီးေတြမွ ဒီမိုကေရစီ ေအာင္ျမင္ႏုိင္တယ္လို႔ ထင္မွတ္ ေနၾကဟန္ ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ႏွာေခါင္း ႐ႈံစရာလို႔ ယူဆၿပီး တစ္သက္လံုး ေဝးေဝးေရွာင္ခဲ့တဲ့ ေရေပၚဆီ လူတန္းစား “အီလစ္”(elite) ေတြ ေျပာတဲ့ စကားသံေတြ ၾကားၿပီး “နေဝတိမ္ေတာင္” ျဖစ္ေနၾကပံု ရပါတယ္။


အေပၚယံမွာ ေဝ့ကာဝဲကာ
ေရေပၚဆီ လူတန္းစား ဆိုတာက အမ်ားအားျဖင့္ ေခတ္တိုင္း ေခတ္တိုင္းမွာ ေရေပၚဆီလို အေပၚယံမွာခ်ည္း ေဝ့ေနေလ့ရွိလို႔ ေရေပၚဆီ လူတန္းစားလို႔ ေခၚတာျဖစ္တယ္။ သူတို႔က ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြ ျဖစ္ေတာ့ လည္လည္ပတ္ပတ္ ရွိၾကတယ္။ ဘယ္သူ တန္ခိုးရွိသလဲဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိၿပီး တန္ခိုးရွိသူတိုင္းနဲ႔ တည့္ေအာင္ေပါင္း အျမတ္ထုတ္တတ္ၾကတယ္။ ေပါင္းေနတဲ့ သူ တန္ခိုးအေရာင္ မွိန္သြားရင္ ခ်က္ခ်င္းစြန္႔ခြာၿပီး အေရာင္ေတာက္သူကို ေျပးကပ္ေလ့ ရွိတယ္။ ရာသီဥတုကို လိုက္ၿပီး အေရာင္ ေျပာင္းတတ္တဲ့ လူစားမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ေခတ္တိုင္း ေခတ္တိုင္း အေပၚယံလႊြာမွာခ်ည္း ေဝ့ကာဝဲကာ ေနၾက ေလေတာ့ လူေတြကို အၿမဲတမ္း ငံုၾကည့္ေလ့ရွိတယ္။ တန္ခိုးေရာင္ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ လက္တဲ့သူ မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အထင္ႀကီးတာ မဟုတ္ဘူး။ဒီေတာ့ လူေတြၾကား ဘယ္ေတာ့မွ မေနဘူး။ လူေတြ အေၾကာင္းလည္း ဘာမွမသိဘူး။ လူေတြ အေၾကာင္း မသိေတာ့ တိုင္းျပည္ ႏိုင္ငံအေၾကာင္းလည္း ဘာမွ မသိပါဘူး။ စင္ကာပူ ႏိုင္ငံႀကီး တိုးတက္ပံုေတြ၊ နယူးေယာက္ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး စည္ကားပံုေတြ အေၾကာင္း အမ်ားႀကီး ေျပာႏိုင္ေပမယ့္၊ လယ္ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ယာဆိုတာ ဘာလဲ၊ ကိုင္းဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ေမးရင္ေတာင္ မွန္ေအာင္ ေျဖႏိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဆယ္ဆသာတယ္
ဒီလို လူေတြဟာ တိုင္းေရးျပည္ေရး ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ သူတို႔လို ေရေပၚဆီေတြနဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္။ လက္လုပ္လက္စား လူသာမန္ ေတြနဲ႔ လားလားမွ ထိုက္တန္တာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႏွစ္သာရဆိုတာ ပညာတတ္ ေရေပၚဆီေတြသာ သေဘာေပါက္ နားလည္ႏိုင္တာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္၊ ဆင္းရဲလို႔ ပညာေကာင္းေကာင္း မသင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အသိပညာ ေရခ်ိန္ဟာ အင္မတန္ နိမ့္တယ္။ ဒီလူေတြနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္လို႔ မရေသးဘူးလို႔ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာေလ့ ရွိၾကတယ္။ ဒီစကားေတြ ၾကားပါမ်ားေတာ့ လူငယ္ေတြက နားေယာင္ၿပီး ဟုတ္ႏိုးႏိုး ထင္ေနရွာၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးဟာ တျခား ႏိုင္ငံႀကီးသားေတြေလာက္ ႏိုင္ငံေရး အသိမျမင့္ဘူး ဆိုေတာင္မွ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕စရာ သေဘာထားၿပီး ဘယ္တုန္းကမွ ႏိုင္ငံေရးကိစၥ ေတြမွာ မပါဝင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေရေပၚဆီ လူေတြထက္ေတာ့ ဆယ္ျပန္ ဆယ္ဆမက ႏိုင္ငံေရးအသိ ျမင့္မားတယ္လို႔ ရွင္းျပလိုက္ရ ပါတယ္။

လိမ္မွန္းညာမွန္းမသိတဲ့ လူမ်ိဳး
ျမန္မာလူမ်ိဳးဟာ တျခား ေနရာမ်ားမွာ ညံ့ခ်င္ညံ့မယ္။ ႏိုင္ငံေရး အသိမွာေတာ့ ထိပ္တန္းက ရွိေနတဲ့ လူမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕ အစိုးရက ၉၁ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတို႔၊ ဒိုမီနီယံ အဆင့္ေပးမယ္ တို႔နဲ႔ လွည့္စားခဲ့ေပမယ့္ လိမ္တာကုိ လိမ္မွန္းသိ၊ ညာတာကို ညာမွန္းသိလို႔ လံုးဝ လြတ္လပ္ေရးမွ တစ္ပါး ဘာမွ မလိုခ်င္ဘူးလို႔ အျပတ္ ေျပာခဲ့တာပါ။ ပါးစပ္ေျပာသာ မဟုတ္ဘူး။ လက္ေတြ႕မွာလည္း မရရတဲ့နည္းနဲ႔ ယူမယ္ဆိုတာ အထင္အရွား ျပခဲ့တာပါ။ ဂ်ပန္ေခတ္မွာလည္း ဂ်ပန္ေပးတဲ့ လြတ္လပ္ေရး နဲ႔တင္ ေက်နပ္ ေရာင့္ရဲ မေနခဲ့ပါဘူး။ လိမ္တာကို လိမ္မွန္းသိလို႔ ေတာ္လွန္ေရးဆင္ႏႊဲ ေအာင္ပြဲခံခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ေရွးလူႀကီးေတြကသာ ေပးတာေလးယူၿပီး ေရာင့္ရဲေနလိုက္ၾကရင္ ဒီေန႔ လြတ္လပ္တဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးရယ္လို႔ ရွိလာမွာ မဟုတ္ ပါဘူး။

ရန္/ငါျပတ္လို႔
လြတ္လပ္ေရး အတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ဘိုးဘြားမ်ားကို ေက်းဇူးတင္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ သူတို႔တစ္ေတြ ရည္မွန္းခ်က္ တိက် ခိုင္မာၿပီး၊ ရန္/ ငါ ျပတ္သား ခဲ့ၾကလို႔သာ လံုးဝ လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့တာပါ။ ဒီကေန႔ အာဆီယံ ႏိုင္ငံေတြ ထဲမွာ ဝင့္ဝင့္ႂကြားႂကြား ျဖစ္ေနတဲ့ မေလးရွား ႏိုင္ငံဆိုရင္ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္က်မွ လံုးဝ လြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခုအျဖစ္ ေရာက္ရွိ လာခဲ့တာပါ။အဲဒါေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးအသိ နိမ့္က်တယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို လုံးဝ လက္မခံပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ က ေရေပၚဆီ လူေတြေလာက္က ေျပာတာသာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ အထင္ႀကီး ကိုးကြယ္တဲ့ အေနာက္ ႏိုင္ငံႀကီးေတြက ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူလို႔ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ ကင္ပြန္းတပ္ထားတဲ့ “ႏိုင္ငံေရးဂု႐ု” ဆိုသူေတြ ေျပာတာလည္း လက္မခံ ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာ ေနၿပီး နယ္ခ်ဲ႕ဒဏ္၊ ဖက္ဆစ္ဒဏ္၊ ျပည္တြင္း စစ္ဒဏ္ေတြကို ေက်ာေကာ့ေအာင္ ခံခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳး ေတြေလာက္ ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးကို နားလည္တဲ့လူ ဘယ္မွာမွ မရွိႏိုင္ပါဘူး။

မ်က္ႏွာေျပာင္သူေတြ
မ်က္ကန္း မ်ိဳးခ်စ္စိတ္နဲ႔ ဒီလိုေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ခန္႔တဲ့ “ဂု႐ု”ေတြ ေရးတဲ့ စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ဖတ္ထားဖူးလို႔ ေျပာတာပါ။ ဆင္စြယ္ ရဲတိုက္ႀကီးေတြ ထဲက စာအုပ္ေတြမွာ လွန္ေလွာရွာေဖြၿပီး သူမ်ားတကာ ေရးထားတဲ့ သီအိုရီေတြနဲ႔ ခ်ိန္ညိႇၿပီး ေရးသား ထားတာမ်ိဳး ေတြသာ မ်ားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ သိပၸံပညာရပ္ တစ္ခု ျဖစ္ေပမယ့္လို႔ ဂ်ီၾသေမႀကီ တြက္သလို၊ သခ်ၤာတြက္သလို၊ တြက္လို႔ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ လူေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ ေနတာ ျဖစ္လို႔ လူေတြရဲ႕ ဘဝ၊ လူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို အေလးထားၿပီး စဥ္းစားဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ လူေတြ ၾကားမဝင္ဖူးတဲ့ ေရေပၚဆီ “အီလစ္”ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားသား “ဂု႐ု”ေတြက ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဘဝ၊ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို ျမန္မာေတြထက္ ပိုသိတယ္လို႔ ေျပာရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ မ်က္ႏွာေျပာင္တဲ့ လူေတြပဲလို႔သာ ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္ရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။


လူထုစိန္ဝင္း

Saturday, March 10, 2012

ေၿပာလည္းေၿပာခ်င္စရာပါလား.....အေမ

ေၿပာလည္းေၿပာခ်င္စရာပါလား.....အေမေရ......ဘယ္လို ယုံၾကည္မွဳနဲ ့ နိုင္ငံေတာ္အာဏာကိုလြဲေပးနိုင္ပါ့မလဲ?
အရင္ဆုံး အေမ ့သားေတြကို စည္းကမ္းရိွေအာင္ အရင္သင္ေပးလိုက္ပါအုန္းဗ်ာ...ၿပည္သူေတြကို ခ်စ္တယ္
ၿပည္သူေတြကိုအေလးထားတယ္ဆိုအခုေတာ့ အေမ တို ့အဖြဲကသက္ေသေတြၿပေနၾကၿပီေပါ့ ....အေမခ်စ္တယ္ဆိုတာ ဘာလဲ? မိုက္ေလးတစ္လုံးနဲ ့စင္ၿမင္ေပၚတက္ေၿပာရတဲ ့အခ်ိန္ကေလးပဲလားအေမ.....လူဆိုတဲ ့အမ်ိဳးကလည္း အာဏာမွာရစ္မွဳးေပ်ာ္ပါးတတ္တယ္ဆိုတဲ ့စကားက အေမ အတြက္ေရာမွန္ေနၿပီလား........? ကို ့ကိုခ်စ္တဲ ့ၿပည္သူေတြကို ကိုကဆိုဆုံးမရင္ရနုိင္ပါတယ္အေမ အေမ့ အေနနဲ ့စည္းကမ္းရိွၾကပါ....လိုက္နာၾကပါ လို ့ တခြန္းတေလမေၿပာပဲ အေမဘာစကားေတြကို ၿမိန္ရွည္ရွက္ေရ နဲ ့အေမေၿပာေနပါသလဲ..? အေမ အၾကီးၾကီးေတြမေၿပာပါနဲ ့အုန္း အခုအေမလုပ္နုိင္တဲ ့ အေမ့ကိုခ်စ္တဲ ့ အေမ့ၿပည္သူေတြကို အေမစည္းကမ္းရိွေအာင္လုပ္ေပးလိုက္ပါအုန္း အေမစြမ္းနိုင္မယ္ဆုိေပါ့။
ၿပည္သူေတြဆိုတာ ကို ့ရဲ ့သားသမီးေတြပါလုိ ့အေမေၿပာဖူးတယ္ေနာ္ အလိုလိုက္တဲ ့သား တေန ့အေမ ့ကိုဒုကၡေပးမွာမဆိုးရိမ္ဘူးလား.....အေမလိုခ်င္ပါတယ္ဆိုတဲ ့ စစ္မွန္တဲ ့ဒီမိုကေရစီ....ကြ်န္ေတာ့္ေတာ့ ရင္ေလးမိပါတယ္အေမ... အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ ့အေမ မိန္ ့ခြန္းေတြနဲ ့ အေမေလ....အခုခ်ိန္ထိ ကြ်န္ေတာ့္တို ့အေပၚဘာလုပ္ေပးခဲ ့ေသးလို ့လဲ.....အေမကေတာ့ေၿပာမွာေပါ့ ငါ့မွာလုပ္ပိုင္ခြင့္မွ မရိွတာတဲ ့..
ဒါဆိုရင္ေတာ့အေမ ကအခြင့္အေရးသမားၾကီးေပါ့....လူေတာ္ေတြဆိုတာ...အခြင့္အေရးကိုေစာင့္ေမ်ာ္ၿပီး.....ကံကိုသာရိုးမယ္ဖြဲ ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့
အခုခ်ိန္ထိ ကမၻာမွာ လူခြ်န္လူေကာင္းေတြရိွလာနိုင္မွာမဟုတ္ဘူးဗ်ာ.....။ ကြ်န္ေတာ္ဂုဏ္ယူခ်င္တယ္ အေမ....အေမ့ရဲ ့ အစြမ္းေၾကာင့္ရတာပဲလိုခ်င္ပါတယ္....ဒါေပမယ့္ အေမက လက္ညိွဳးထိုးၿပခ်င္ေလာက္ေအာင္ စံနမွဳနာထားခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းကြက္ေတြရွာေနတာ ကြ်န္ေတာ္ အခုခ်ိန္ထိ မေတြ ့ေသးပါလား အေမ.....အခု အေမ့ေနာက္ကိုလိုက္ေနၾကတဲ ့အေမ ့ကိုခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ ့အေမ ့သား၊သမီးေတြက မတူကြဲၿပား ထင္ၿမင္ခ်က္လက္တစ္ဆုတ္နဲ ့အရင္အစုိးရကို မၾကိဳက္လို ့ဆိုတဲ ့အေတြးေလးနဲ ့အေမ ့ေနာက္ကို ဘုမသိဘမသိနဲ ့လိုက္ေနၾကတာ.....မသိရင္အေမရယ္....ကုလားဘုရားပြဲလွည့္ေနသလိုပဲ......အေမ ့သားေတြကေၿပာၾကေသးတယ္အေမ....
ငါကNLDကဆိုၿပီး...လမ္းေၿပာင္းၿပန္ယာဥ္ေတြေမာင္းလို ့အေမကဒါေတြကိုမ်ား ခြင့္ၿပဳထားသလားအေမ ။အေမ စဥ္းစားၾကည့္ပါ ရပ္ၾကည့္ေနတဲ ့သူတေယာက္အေနနဲ ့ အေမ ကိုယုံၾကည္ခ်င္ေပမယ့္ ယုံၾကည္လို ့မရဘူး အစကတည္းက ၿမန္မာနိုင္ငံကိုကယ္တင္ပါမယ္ဆိုတဲ ့ရည္ရြယ္ခ်က္အေမ့မွာရိွခဲ ့လို ့လား.....အမ်ိဳးကိုမခ်စ္လို ့ေတာင္အေမကတိုင္းတပါးသားနဲ ့ေတာင္ယူခဲ ့ေသးတာပဲအေမ....အေမ့သမီးေတြကိုအေမ ဘယ္လို သြန္သင္ဆုံးမၾကမလဲ....အေမ ။အေမ ့အစားရင္ေမာမိပါတယ္...“ ငါ့လိုပဲ တိုင္းတပါးသားယူ ေကာင္းတယ္”လို ့အေမေထာပနာေတြၿပဳေနမလား......ဟူး......ရင္ေမာမိပါတယ္အေမ......ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမရိွ စာနာစိတ္မရိွတဲ ့အေမ ့တို ့လိုအဖြဲ ့အစည္းမ်ိဳ းေတာ့.....နိုင္ငံေတာ္ၾကီးကိုပုံအပ္မယ့္အေရး စဥ္းစားဖို ့ေတာ့လိုေနၿပီအေမ............။

Friday, March 9, 2012

စိတ္မပ်က္နဲ႔ အားတင္းပါ

မေတြ႕တာ ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္ေလာက္ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ မိတ္ေဟာင္း၊ ေဆြေဟာင္းတစ္ေယာက္ လာလည္ပါ တယ္။ သူက ရာထူးႀကီးတစ္ခုကေန ပင္စင္ယူၿပီးတဲ့ေနာက္ အနားမယူဘဲ ကုမၸဏီတစ္ခုတည္ေထာင္ၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ေနတာေၾကာင့္ မေတြ႕ျဖစ္ၾကေတာ့တာပါ။ အခုမွ အသက္ကလည္း ၇ဝ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ေက်ာ္ေနၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္ သားသမီးေတြလက္ထဲ အားလုံးလႊဲၿပီး လုံးလုံးႀကီး အနားယူလုိက္တာလို႔ ေျပာပါ တယ္။

အအုိျမန္လုိက္တာ ‘က်ဳပ္တုိ႔ သက္တမ္းကလူေတြ တယ္ မေတြ႕ရေတာ့ဘူးဗ်၊ ဆုံးသြားတဲ့လူနဲ႔၊ ဘုန္းႀကီးဝတ္သြားတဲ့လူနဲ႔၊ ရိပ္သာမွာပဲ အၿမဲေနတဲ့လူနဲ႔ အားလုံးဆုံၾကဖုိ႔ေတာ့ မလြယ္ ေတာ့ဘူး’
သူက မႏၲေလးကိုလည္း ေရာက္ေသးတဲ့အေၾကာင္း၊ မိတ္ေဆြေဟာင္းတခ်ဳိ႕ကုိ သြားေတြ႕ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ဆက္ေျပာျပပါတယ္။ အေတာ္မ်ားမ်ားက စိတ္ေရာ လူပါက်ၿပီး လူအုိႀကီးေတြျဖစ္ကုန္ၾကၿပီလုိ႔လည္း ေျပာပါ တယ္။
‘က်ဳပ္တုိ႔ဗမာေတြဟာ ပင္စင္ယူၿပီးတာနဲ႔ ေသဖုိ႔ပဲ စဥ္းစားေနၾကလုိ႔နဲ႔တူပါရဲ႕ဗ်ာ။ အအုိျမန္လိုက္ၾကတာ’
သူက ညည္းသလုိလုိ စကားဆုိပါတယ္။ သူကေတာ့ အရြယ္ေတာ္ေတာ္တင္ပါတယ္။ ဖ်တ္ဖ်တ္လတ္လတ္၊ သြက္သြက္လက္လက္ ရွိဆဲပါပဲ။ မေၾကာင့္မၾက မေတာင့္မတ ေနႏုိင္တာေၾကာင့္လား မဆုိႏုိင္ဘူး။ ၇၆ ႏွစ္ လုိ႔ကုိ မထင္ရပါဘူး။ ၆ဝ ေလာက္လုိ႔သာ ထင္ရပါတယ္။ အခုခ်ိန္ထိ ျပည္တြင္းျပည္ပခရီးေတြ သြားေနဆဲပါ ပဲ။ သမီးရွိတဲ့အဂၤလန္က ျပန္ေရာက္လာတာ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္သာ ရွိေသးတယ္လုိ႔ လည္း သိရပါတယ္။

သူမ်ားေတြနဲ႔ ကြာလုိက္တာ
သူျပန္သြားတဲ့အထိ ‘အအုိျမန္လုိက္ၾကတာ’ ဆုိတဲ့ သူ႔စကားကုိ ဆက္စဥ္းစားေနမိတယ္။ သူမ်ားႏုိင္ငံက ၇ဝ ေက်ာ္ ပင္စင္စားႀကီးေတြ စုေဝးၿပီး ကမၻာ့လွည့္ လည္ပတ္ၾကတာေတြ ျမင္ရ၊ ေတြ႕ရေတာ့ တုိ႔ဆီကနဲ႔မ်ား ကြာ လုိက္တာ’ လုိ႔ မၾကာမၾကာ ေတြးမိခဲ့ရတယ္။ ဒီမွာကေတာ့ မိတ္ေဆြေျပာသလုိ ပင္စင္ယူၿပီးတာနဲ႔ ေသဖုိ႔ပဲ စဥ္းစားေနၾကတယ္နဲ႔တူပါရဲ႕။ မိတ္ေဆြျဖစ္သူလုိ ပင္စင္ယူၿပီး ကုမၸဏီမေထာင္ႏုိင္ၾကတာလည္း အဓိက အေၾကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ပင္စင္ယူၿပီးၿပီဆုိတာနဲ႔ လူေရာစိတ္ပါ က် သြားၾကတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ရပ္ေရး၊ ရြာေရး၊ လူမႈေရးကိစၥေတြကုိ တက္တက္ႂကြႂကြ ပါဝင္လုပ္ေဆာင္တတ္ သူ တခ်ဳိ႕ကလြဲရင္ အမ်ားစုက အအုိျမန္ၾက၊ အေသျမန္ၾကတာကုိ သတိျပဳမိတယ္။
‘ဒုကၡသုကၡေတြ မ်ားလြန္းလု႔ိ အသက္မရွည္ခ်င္ပါဘူး၊ ျမန္ျမန္သြားေလ ေကာင္းေလပါပဲ’ လုိ႔လည္း ေျပာ တတ္ၾကပါတယ္။ ေလာကမွာ ဒုကၡနဲ႔ကင္းသူ ဘယ္သူရွိလုိ႔လဲ။ တကယ္က ဒုကၡက လူကုိေသေစတာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ဒုကၡကုိေၾကာက္ၿပီး စိတ္က်လုိ႔ အေသျမန္ရတာျဖစ္တယ္။

လူငယ္ေတြလည္း စိတ္က်တာပဲ
လူႀကီးေတြသာ စိတ္က်တတ္တာ မထင္နဲ႔။ လူငယ္ေတြလည္း စိတ္က်တတ္ၾကတာပဲ။ ေက်ာင္းဆရာ တစ္ ေယာက္အေနနဲ႔ လူငယ္လူရြယ္ေလးေတြနဲ႔ အထိအေတြ႕မ်ားေလေတာ့ ဒီေခတ္လူငယ္ေလးေတြ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အရြယ္နဲ႔ မလုိက္ေအာင္ကုိ ေလာကႀကီးကို အဆုိးျမင္ၿပီး စိတ္က်ေနတတ္ၾကတာကုိ သတိ ျပဳမိပါတယ္။ သူတုိ႔တစ္ေတြမွာ လူငယ့္အားမာန္၊ လူငယ့္ဇြဲသတိၱ အေတာ္ေလ်ာ့နည္းၾကတယ္။ ဘာမဆုိ မလုပ္ခင္က အ႐ႈံးေပးစိတ္ မ်ားေနၾကတယ္။ ‘အားမတန္ မာန္ေလွ်ာ့’ ဆုိတဲ့စကား၊ ‘ခါခ်ဥ္ေကာင္ မာန္ႀကီးလို႔ ေတာင္ႀကီးၿဖိဳမယ္ႀကံ၊ ခါးကမသန္’ ဆုိစကားမ်ဳိးေတြ လြယ္လြယ္သုံးၿပီး အ႐ႈံးေပး၊ အညံ့ခံလုိက္တတ္ၾက တယ္။ အႏုိင္မခံ အ႐ႈံးမေပးစိတ္ဓာတ္မ်ဳိး တစ္ေန႔တျခား ေခါင္းပါးလာေနတယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ ေထာက္ျပ ေျပာဆုိလုိက္ရင္လည္း သူတုိ႔မွာ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြက တစ္ပုံတစ္ပင္ႀကီး။ သူတုိ႔က သူတုိ႔ေနထုိင္ရတဲ့ ေခတ္ႀကီးတစ္ခုလံုးကုိ ေက်နပ္ၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ တခ်ဳိ႕လူငယ္မ်ားဆုိရင္ အဆုိးျမင္စိတ္ေတြ လြန္ကဲၿပီး ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာင္းတာလုပ္လုပ္ ဘာမွအရာေရာက္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာမွမလုပ္ဘဲေနလုိက္တာပဲ ေအး တယ္ဆုိတဲ့ အေတြးအေခၚမ်ဳိးေတြေတာင္ ရွိေနၾကတာေတြ႕ရတယ္။
သူတုိ႔က အီရတ္ႏုိင္ငံတစ္ခုလုံး ေသြးေခ်ာင္းစီးျဖစ္ေနတာကို မႏွစ္ၿမိဳ႕သလုိ ပါလက္စတုိင္းလူမ်ဳိးေတြ ရာစုႏွစ္ တစ္ဝက္တုိင္တုိင္ ဒုကၡသည္စခန္းေတြမွာ ေနထုိင္ျခင္းျပဳေနၾကရတာကိုလည္း စိတ္မေကာင္းၾကပါဘူး။ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္မ်ားရဲ႕ အႏၲရာယ္ တစ္ေန႔တျခား ႀကီးမားသထက္ ႀကီးမားလာေနတာကုိ စုိးရိမ္ေနၾက သလို ဖန္လုံအိမ္အာနိသင္လြန္ကဲမႈေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံး ေပါင္းအုိးႀကီးထဲေရာက္ေနသလုိ ခံစားေနရ တာကိုလည္း မလုိလားၾကပါဘူး။

အနိ႒ာ႐ုံကမၻာႀကီး
လူငယ္ေတြရဲ႕စုိးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈေတြနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕မေက်နပ္ခ်က္ေတြဟာ သဘာဝက်ပါတယ္။ မွန္လည္း မွန္ပါတယ္။ ဒီေန႔ ကမၻာႀကီးက အနိ႒ာ႐ုံေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ကမၻာႀကီးျဖစ္ေနတာကုိး။ ကမၻာႀကီးရဲ႕ ဘယ္ေထာင့္ဘယ္ေနရာကုိ ၾကည့္လိုက္၊ၾကည့္လိုက္ တုိက္ခုိက္သတ္ျဖတ္တာေတြ၊ ႀကီးႏုိင္ငယ္ညႇဥ္း လုပ္ တာေတြ၊ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာၿပီးေရာ လုပ္တာေတြခ်ည္း ျမင္ေတြ႕ေနရပါတယ္။ အနိ႒ာ႐ုံေတြ ကင္း စင္တဲ့ႏုိင္ငံရယ္လုိ႔ လက္ညိႇဳးထုိးျပစရာ တစ္ခုေတာင္မရွိတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိး ျဖစ္ေနပါတယ္။

ေရေအာက္ေရာက္သြားႏုိင္တယ္
ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ မ်က္ႏွာစာကုိ ထားေတာ့။ စီးပြားေရးမ်က္ႏွာစာကုိ ၾကည့္ေတာ့လည္း ျမင္ေတြ႕ေနရတာ ေတြက စိတ္ မခ်မ္းသာစရာေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဖန္လုံအိမ္အာနိသင္ေၾကာင့္ ဝင္႐ုိးစြန္းက ေရခဲေတာင္ႀကီးေတြ အရည္ေပ်ာ္က်မႈႏႈန္း ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ျမင့္မားေနတယ္။ ဒီအတုိင္းဆက္သြားရင္ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္သထက္ျမင့္တက္လာၿပီး တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေတြ ေရေအာက္ေရာက္သြားႏုိင္တယ္လုိ႔ ပညာရွင္္မ်ားက အႀကိမ္ႀကိမ္ သတိေပးေနၾကတာမ်ား ၾကားသိေနရတယ္။ စက္႐ုံ၊ အလုပ္႐ုံေတြက မီးခုိး ထုတ္လႊတ္မႈေတြ ကန္႔သတ္တားဆီးဖုိ႔ လုိၿပီလုိ႔လည္း ေထာက္ျပၾကတယ္။

မုိက္တြင္းနက္ေနၾက
ဘယ္လုိပဲ ေထာက္ျပေထာက္ျပ၊ ဘယ္လုိပဲ သတိေပး သတိေပး၊ မီးခိုးေတြ အမ်ားဆုံးထုတ္လႊတ္ေနတဲ့ စက္မႈႏုိင္ငံႀကီးေတြက လတ္တေလာ အက်ဳိးစီးပြားေလး တစ္ခုတည္းကုိသာ မုိက္မဲစြာၾကည့္႐ႈၿပီး ႏုိင္ငံတကာ သေဘာတူစာခ်ဳပ္နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္တာကုိ လက္မခံ ျငင္းဆန္ေနၾကတယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ အင္မတန္ အသိဉာဏ္ ကင္းမဲ့ရာက်တယ္။ ဖန္လုံအိမ္အာနိသင္ေၾကာင့္ အုိဇုန္းလႊာ ပါးလ်ားလာတဲ့ဒဏ္၊ အက္ဆစ္မုိးေတြ ရြာခ်တဲ့ ဒဏ္၊ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာတဲ့ဒဏ္၊ မုန္တုိင္းႀကီးေတြ က်ေရာက္လာတဲ့ဒဏ္၊ အပူလႈိင္း၊ အေအးလႈိင္းႀကီးေတြ က်ေရာက္လာတဲ့ဒဏ္ စတဲ့ အႏၲရာယ္ေတြကုိ ရင္ဆုိင္ရၿပီဆုိလွ်င္ ဘယ္ႏုိင္ငံမွ လြတ္ ကင္းႏုိင္မယ္ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ သိပါလ်က္နဲ႔ မုိက္တြင္းနက္ေနၾကျခင္းသာျဖစ္တယ္။

ဖုန္းဆုိးေတာေတြျဖစ္
ဒါတင္မက လတ္တေလာအက်ဳိးစီးပြားေလး တစ္ခုတည္းကိုၾကည့္ၿပီး ေျမေပၚေျမေအာက္ သယံဇာတေတြကုိ အဆီးအတားမရွိ ထုတ္ယူသုံးစြဲေနမႈေၾကာင့္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံအားလုံးလုိလုိမွာ ေတာေတြျပဳန္း၊ ေတာင္ေတြၿပိဳၿပီး တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ကႏၲာရ ဖုန္းဆုိးေတာေတြ ျဖစ္လာေနတာမ်ားလည္း ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနရတယ္။ လူေတြ ေသာင္းသိန္းခ်ီေသၾကရတဲ့ ငလ်င္လႈပ္မႈႀကီးေတြနဲ႔ ဆူနာမီလုိ၊ နာဂစ္လုိ အႏၲရာယ္ႀကီးေတြ ဘာ့ေၾကာင့္ ေပၚ ေပါက္လာၾကရတာလဲဆုိတာမ်ားကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ၊ ေလးေလးနက္နက္ သုေတသနျပဳဖုိ႔လည္း ပ်က္ကြက္ ေနၾကဆဲျဖစ္တယ္။

ျပႆနာက အႏၲရာယ္မဟုတ္
ဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္ လူငယ္ေတြက မ်က္ေမွာက္ေခတ္ႀကီးကုိ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေနတာ သဘာဝက်ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့လုိ႔ ဒါေတြဟာ တားဆီးကာကြယ္လု႔ိ မရႏုိင္တာေတြမဟုတ္ဘူးလုိ႔ လူငယ္ေတြ သိေစခ်င္ပါ တယ္။ ျပႆနာတစ္ရပ္ျဖစ္လာ၊ ရွိလာတာဟာ ေၾကာက္စရာမဟုတ္ပါဘူး။ ျပႆနာရွိေနတာကုိ ရွိေနတယ္ လုိ႔ မသိျခင္းကသာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတာျဖစ္တယ္။ ျပႆနာရွိေနမွန္းသိရင္ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖုိ႔ နည္းလမ္း ရွာရမွာပဲျဖစ္တယ္။ ရွာရင္ တစ္ခ်ိန္မဟုတ္ တစ္ခ်ိန္ေတာ့ ေတြ႕လာရမွာျဖစ္တယ္။

အႏုိင္ရမွာ ေသခ်ာတယ္
ဒီေန႔ ကမၻာတစ္လႊားမွာ ျပႆနာမ်ဳိးစုံ၊ အနိ႒ာ႐ုံေပါင္းစုံ ျဖစ္ပြားေပၚေပါက္ေနတာကုိ လူတုိင္း ေတြ႕ျမင္ေနၾက ရတယ္။ ျပႆနာေတြျဖစ္လာရတဲ့ ဇာစ္ျမစ္အေၾကာင္းရင္းကိုလည္း လူတုိင္းသိၾကတယ္။ ဥပမာ-ဖန္လုံအိမ္ အာနိသင္ရဲ႕ဆုိးျပစ္ေတြကုိ လူတုိင္းသိသလုိ ဖန္လုံအိမ္ အာနိသင္ျဖစ္ေပၚလာရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းကို လည္း လူတုိင္းသိျမင္ သေဘာေပါက္ေနၾကတာျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ဘာေၾကာင့္ မေျဖရွင္းႏုိင္ရမွာလဲ။ ကမၻာ ေပၚက စစ္ပြဲႀကီးေတြကို ဖန္တီးသူေတြနဲ႔ ကမၻာႀကီးရဲ႕သာယာလွပမႈကုိ ဖ်က္ဆီးေနသူေတြက လက္တစ္ဆုပ္ စာေလာက္သာရွိတဲ့လူေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ရွိလွမွ ကမၻာ့လူဦးေရရဲ႕ ၁ဝ ရာခုိင္ႏႈန္းေပါ့။ က်န္ ၉ဝရာခုိင္ႏႈန္းက ညီညာျဖျဖနဲ႔ ဝုိင္းဝန္းလုပ္ေဆာင္ၾကရင္ ဒီ ၁ဝ ရာခုိင္ႏႈန္းရဲ႕အႏၲရာယ္ကို ဘာ့ေၾကာင့္ မကာကြယ္ႏုိင္ရမွာလဲ၊ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္ေတြကုိေျပာခ်င္တယ္။ စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔။ ကမၻာ့လူဦးေရရဲ႕ ၉ဝ ရာခုိင္ႏႈန္းနဲ႔ ခုိင္ခုိင္ၿမဲၿမဲ လက္တြဲေဆာင္ရြက္ပါ။ ေနာက္ဆုံးမွာ ေကာင္းျမတ္ျခင္းတရားက အႏုိင္ရမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

လူထုစိန္ဝင္း

စည္းျခားရမယ့္ ဘာသာေရးနဲ႕ ႏုိင္ငံေရး

ၿပီးခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းမွာ သံဃာေတာ္ေတြက အစိုးရကို ဆန္႕က်င္တဲ့ ဆႏၵျပမႈ ေတြမွာ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့ၾကတယ္။ အစိုးရကို ဆန္႕က်င္ေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြကေရာ၊ အေနာက္ အုပ္စု ႏုိင္ငံေတြကပါ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ဒါမွမဟုတ္ သဃၤန္းေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလို႕ အမည္ ေပးထားတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားရဲ့လႈပ္ရွားမႈကို ျမန္မာႏုိင္ငံေရးရဲ့ အဆင့္ျမင့္လာမႈအျဖစ္ အမႊန္းတင္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ ဒါဟာအလွည့္အေျပာင္းတစ္ခုလို႕လဲဆိုတယ္။ ဒါအမွန္ပဲလား၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆန္းစစ္ဖို႕ လိုပါတယ္။ ဒီလိုဆန္းစစ္မယ္ဆိုရင္ ပထမအေနနဲ႕ ဘာသာေရးနဲ႕ ႏုိင္ငံေရးေရာသင့္သလား၊ ဒုတိယ အေနနဲ႕ ဗုဒၶဘာသာမွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏုိင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္တာနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လိုရိွသလဲ၊ ဒီစံႏွစ္ခု တနည္း မွတ္ေက်ာက္ႏွစ္ခုနဲ႕တိုင္းတာရပါမယ္။
ဘာသာေရးနဲ႕ နိုင္ငံေရးကို ခြဲျခားထားျခင္းဟာ လြတ္လပ္ၿပီးတရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခြင့္ စတာေတြလိုပဲ ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ့ စံတစ္ခုပါ။ ဒါဟာ ျပင္သစ္ ေတာ္လွန္ေရးက ေပးခဲ့တဲ့အေမြလည္းျဖစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာ စာသင္ေက်ာင္း ေတြမွ ၀တ္ျပဳကိုးကြယ္ခြင့္ရိွ၊မရိွ၊ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်မႈ၊ သားဆက္ျခားမႈေတြမွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာစံႏႈန္းနဲ႕ တိုင္းတာသတ္မွတ္ခြင့္ ရိွမရိွဆိုတာေတြက အျပင္းအထန္အျငင္းပြားေနၾကတာေပါ့။ အေမရိကန္မွာ လစ္ဘရယ္၀ါဒီေတြက ရီပတ္ဘလီကင္ပါတီထဲက ခရစ္ယာန္ဘာသာေရး အယူသည္းသူမ်ားကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ေနတာကိုၾကည့္ရင္ အေမရိကန္လိုႏုိင္ငံမွာေတာင္ ဘာသာေရးအယူအဆ ေတြကို ႏုိင္ငံေရးထဲ သြတ္သြင္းလာတာကို လက္မခံဘူးဆိုတာထင္ရွားပါတယ္။
ဒါဆိုရင္ ဘာသာေရးဟာ ႏုိင္ငံေရးမွာ ၀င္ပါလို႕မရေတာ့ဘူးလား။ မဟုတ္ပါဘူး၊ ပါလို႕ရပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ ပါမလဲဆိုတာေတာ့ သတိျပဳရမယ္။ ႏုိင္ငံေရးဟာ လူေတြပါ၀င္ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကိစၥျဖစ္တာေၾကာင့္ လူေတြကို ဘာသာတရား အဆံုးအမနဲ႕အညီ အက်င့္သီလနဲ႕ ေနထိုင္ေအာင္၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားထားတတ္ေအာင္၊ မခိုးေအာင္၊ ေလာဘေဒါသတရား နည္းပါး ေအာင္၊ သည္းခံခြင့္လႊတ္တတ္ေအာင္ ေမတၱာထားတတ္ေအာင္ ဘာသာေရးက လုပ္ေပးလို႕ရပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ႏုိင္ရင္ ဒီလူေတြပါ၀င္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ဟာလည္း ေလာကပါလတရားနဲ႕အညီျဖစ္လာႏုိင္ ပါတယ္။ ဒါႏုိင္ငံေရးမွာ ဘာသာေရးက သြယ္၀ိုက္ၿပီး အျပဳသေဘာေဆာင္ပါ၀င္တာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ ဘာသာတရားအဆံုးအမအတိုင္း လူေတြအားလံုးလိုက္လုပ္ရမယ္လို႕ ဥပေဒနဲ႕ သတ္မွတ္တာမ်ိဳး၊ အစိုးရ (တနည္း) မင္းရဲ့ လုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြကို ဘာသာေရးစံေတြနဲ႕ အျမဲတိုင္း ေနတာမ်ိဳးလို တိုက္ရိုက္၀င္ပါတာ ဆိုရင္ေတာ့ ဒုကၡေရာက္မွာဘဲ။ ဘာလို႕လဲဆုိေတာ့ ဘာသာတရား အဆံုးအမ ဆိုတာက ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ အေျခအေနတစ္ရပ္ Ideal Situation အတြက္ ရည္ရြယ္ထား တာကိုး၊ ႏုိင္ငံေရးဆိုတာက ဘာသာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့စရိုက္၊ အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳးရိွတဲ့ လူေတြ ပါ၀င္ေနတယ္။ ဒီလိုလူေတြနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အဖြဲ႕ေတြ၊ ပါတီေတြ၊ ႏိုင္ငံေတြနဲ႕ ဆက္ဆံေနရတယ္။ ႏုိ္င္ငံရဲ့ အမ်ဳိးသားအက်ိဳးစီးပြား ဆိုတာကလည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရိွၿပီး ဒါေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႕ အတြက္ နည္းလမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးသံုးရတယ္။ ပကတိအရိွတရားကို အေျခခံၿပီးလုပ္ရတာဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ ေျခာက္ျပစ္ကင္း သဲလဲစင္မျဖစ္နိုင္ဖူးဆိုတာ ထင္ရွားေနတာပဲ။
ျမန္မာႏုိုင္ငံသမိုင္းမွာ ကေနာင္မင္းသားရဲ့ ေရျမဳတ္ဗံုးစမ္းတာကို သံဃာေတာ္ေတြတားလို႕ အဂၤလိပ္ေရတပ္ကို တားဖို႕လက္နက္မရိွေတာ့တာ၊ ဦးႏုက ဗုဒၶဘာသာကို ႏုိင္ငံေတာ္ဘာသာအျဖစ္ အတင္းလုပ္ခဲ့လို႕ ေကအိုင္ေအ သူပုန္ေပၚခဲ့ရတာေတြဟာ ဘာသာေရးနဲ႕ ႏုိင္ငံေရးေရာလို႕ အခက္ၾကံဳ ခဲ့ရတဲ့ အေထာက္အထားေတြပါဘဲ၊ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံတိုင္းရဲ့ အေျခခံဥပေဒမွာ ဘာသာ ေရးနဲ႕ႏုိင္ငံေရးကို ခြဲထားဖို႕ အတိအက်ျပ႒ာန္းထားၾကတာပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ ၁၉၄၇ ၊ ၁၉၇၄ ဥပေဒ ေတြမွာလည္း ဒီလိုပဲပါခဲ့ပါတယ္။ 







ဒါေတြကိုၾကည့္ရင္ ဘာသာေရးနဲ႕ ႏုိင္ငံေရး မေရာသင့္ဘူးဆိုတာ ထင္ရွားေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ အေလးအျမတ္ထားတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကေရာ ရဟန္းေတြကို ႏုိ္င္ငံေရးမွာ ၀င္ပါသင့္ မသင့္ ဘယ္လိုမ်ားေျပာခဲ့သလဲ ၾကည့္ရေအာင္။
ျမတ္စြာဘုရားဟာ ေလာကီမႈျဖစ္တဲ့ႏုိင္ငံေရးမွာ အေကာင္းအဆိုးေျပာဆိုျခင္း၊ ပါ၀င္ျခင္းမရိွ တာ ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ့ ဒါယာကာ အရင္းအျခာျဖစ္တဲ့ ဗိမၼာသာရမင္းႀကီးကို သားအရငး္ အဇာတသတ္က ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ နန္းလုခဲ့တာကိုေတာင္ ေကာင္းသည္၊ ဆိုးသည္ ၀င္မပါခဲ့ပါဘူး။ ေနာင္တရၿပီး ဘုရားရွင္ထံေရာက္လာမွသာ တရားမွန္ကို ေဟာၾကားျပသခဲ့တာပါ။
ဘုရွားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက ဒီဃနိကာယ္၊ သီလကၡန္ပါဠိေတာ္၊ စူဠသီလအခန္းမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ မင္းအစိုးရနဲ႕ ပတ္သက္ေသာစကား၊ သူခိုး၊ သူပုန္သူကန္တို႕နဲပတ္သက္ေသာ စကားမ်ား ကို တိရစၧာန္ကထာအျဖစ္နဲ႕ သတ္မွတ္ၿပီး ေဆြးေႏြးျခင္း၊ ေျပာၾကားျခင္းမျပဳဖို႕ တားျမစ္ခဲ့ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီလုိသတ္မွတ္ရတာကလည္း မဂ္ဖိုလ္၊ နိဗၺန္ရျခင္းအေၾကာင္းမဟုတ္ဘဲ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ လို႕ပါ။
ဒါဆိုရင္ ဘာသာေရးနဲ႕ ႏုိင္ငံေရးေရာယွက္တာကို ဒီမိုကေရစီစံအရ လက္မခံသလို၊ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ကလည္း အလိုရိွေတာ္မမူဘူးဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္ကစၿပီး ယေန႕အခ်ိန္အထိ သီလ၊ သိကၡာ၊ သမာဓိနဲ႕ ျပည့္စံုတဲ ့မေထရ္ႀကီးမ်ားဟာ ႏိုင္ငံေရးမွာ ၀င္မပါခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေန႕စာ၀ါ၊ ညဘ၀နာနဲ႕ ေနခဲ့ၾကတာပါ။
ျမန္မာ့လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ရဟန္းသံဃာမ်ားဟာ အထူးအေလးအျမတ္ထား ၾကည္ညိဳခံရသူ မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဟာ ဘာသာေရးအတြက္သာမက လူမူေရးအတြက္ပါ သံဃာေတာ္ မ်ားကို ကုိးကြယ္၊ ဆည္းကပ္၊ တိုင္ပင္ခဲ့တာပါ။ အုပ္ခ်ဳပ္သူမင္းကအစ သာမန္ျပည္သူအဆံုး သံဃာ ေတာ္မ်ားရဲ့ သြန္သင္ဆံုးမမႈကို ဦးလည္းမသုန္ခံယူၾကပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနနဲ႕ ဘုရားခန္း၊ အိမ္ဦးခန္းမွာ ထိုင္ၿပီး ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားကို တရားနဲ႕အညီ ပဲ့ျပင္၊ သြန္သင္ဆံုးမ ႏုိင္ ၾကပါတယ္။ လမ္းေပၚထြက္ၿပီး သာမန္လူေတြလို ေအာ္ဟစ္ဆႏၵျပဖို႕မလိုပါဘူး။
အခု စက္တင္ဘာျဖစ္ရပ္မွာ ဘယ္သူေတြျမတ္လို႕ ဘယ္သူေတြရံႈးသလဲ။ အစိုးရကို ႏို္င္ငံ တကာက ဖိအားေတြပိုေပးလာေအာင္၊ ျပည္တြင္းမွာ တင္းမာမႈေတြ ပိုလာေအာင္လုပ္ခ်င္တဲ့ အတိုက္ အခံေတြ၊ အေနာက္အုပ္စုႏုိင္ငံေတြျမတ္တယ္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ထဲက ဆရာ၊ ဒကာ ရင္းႏွီးေအာင္ လုပ္လာ ခဲ့တဲ့ စစ္တပ္အစိုးရရံံႈးတယ္။ အဲ အရံႈးဆံုးကေတာ့ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာပါဘဲ။
၈၈ အေရးအခင္းကာလနဲ႕ပတ္သက္ရင္ ႏုိင္ငံတကာမီဒီယာေတြက အျမဲျပန္ျပတဲ့ ပံုတစ္ပံုရိွ ပါတယ္။ ကုန္သြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနက သိမ္းလာတဲ့ လက္နက္ေတြကိုင္ၿပီး ကားေခါင္မိုးေပၚက လိုက္ လာတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြပံုပါ။ ၀၇ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းနဲ႕ပတ္သက္ရင္ အျမဲျပန္ျပေနတဲ့ ပံုႏွစ္ပံုက ဆိုင္ကယ္မီးရိႈ႕ထားတဲ့ မီးခိုးလံုးေတြၾကားက မ်က္ႏွာမွာ အ၀တ္စည္းၿပီး ထြက္လာတဲ့ သံဃာ ေတာ္ေတြပံုနဲ႕ အလံကိုင္၊ သဃၤန္းကို ကပိုကရိုလြယ္ၿပီး အလံကိုင္ကာ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းၿပီး လမ္းေပၚမွာ ေခါက္တုန္႕ေခါက္ျပန္ေလွ်ာက္ေအာ္ေနတဲ့ ကတံုးအသစ္နဲ႕ ရဟန္းတပါးပံုပါ။ ဒါကိုျမင္တဲ့ မဟာယာန ဂိုဏ္း၀င္ေတြ၊ အျခားဘာသာ၀င္ေတြက ေထရ၀ါဒရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဘယ္လိုျမင္မလဲ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။
သူတို႕ႏုိင္ငံမွာ ဘာသာေရးနဲ႕ ႏုိင္ငံေရးကို စည္းျခားထားတဲ့ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက ေထရ၀ါဒ သံဃာေတြကို ဘာလို႕ လမ္းေပၚထြက္ခိုင္းေနတာလည္း။ အတိုက္အခံအဖြဲ႕ေတြကေရာ ဘယ္သူ ေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာဆိုၿပီး သံဃာေတြကိုနင္းၿပီး အာဏာယူခ်င္ေနတာလား။
ဒီမိုကေရစီစနစ္ ေပၚလာရင္လည္း အာဏာရပါတီနဲ႕ အတိုက္အခံပါတီေတြဆိုတာ ရိွၾကမွာပါ။ အဲဒီအခါမွာ အတိုက္အခံက သံဃာထုကိုသံုးၿပီး ဒီမိုကေရစီနည္းက်ေရြးထားတဲ့ အစိုးရကို ဆန္႕က်င္ ရင္၊ အစိုးရက ဦးႏုလုပ္ခဲ့သလို ဘာသာေရးကို ႏုိင္ငံေရးအတြက္သံုးလာရင္ ေကာင္းၾကပါဦးမလား၊ အာဏာလုပြဲေတြေၾကာင့္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ေရတိမ္နစ္ရေတာ့မွာလား၊ မလုပ္သင့္တာကို မလုပ္ ၾကရင္ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ အာဏာအတြက္ ၿပိဳင္ၾကရင္လည္း တစ္ျခားနည္းသံုးၾကပါ။ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ ေရွ႕ထြက္ၿပီးတိုက္ၾကပါ။ ဘုရားခန္းက သံဃာေတြကုိေတာ့ လမ္းေပၚကို ဆြဲမတင္ၾကပါနဲ႕၊ သာသနာအတြက္ ရင္ေလးလို႕ ေတာင္းပန္ပါရေစ။

Thursday, February 23, 2012

ေဒၚစုနဲ႔ စည္းကမ္းမရွိတဲ့ NLD ေတြ သတိထားေစဖို ့ေရးလိုက္တယ္

ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၇ ရက္ေန႔က စည္းကမ္းမရွိတဲ့ NLD အတြက္ သတိိေပးစာ
ေအာ္..ေလတစ္လံုး မိုးတစ္လံုးနဲ ့ ထင္ရာ စိုင္းေနတဲ့ NLD ေတြ စည္းမရွိ ကမ္းမရွိ လုပ္ေနေတာ့လည္း ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ကေတာင္
သတိေပးစာ တစ္ေစာင္ ထုတ္ျပန္ရတဲ့ အထိကို ပါပဲလားေနာ္...။
ေျပာရရင္ျဖင့္ အဘက္ဘက္က NLD ကို ပိတ္ပင္ေနတယ္ ေႏွာင့္ယွက္ေနပါတယ္ ဆိုတဲ့ အသံေတြ နဲ႕ၾကားေကာင္းေအာင္ ေအာ္တတ္တဲ့
လုပ္စား ျပစား ေတြအတြက္ သတိေ ပးစာေလးကို ScreenShot ယူျပီး တင္ေပး လိုက္ျပီေနာ္..။
ထမင္းစားၿပီး ႀကီးတာ ဆိုရင္ေတာ့ အက်ိဴးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ေျပာေနတာကို လူလို သေဘာေပါက္ဖို ့ေကာင္းတယ္ေနာ္..။


ကဲ..ေျပာစမ္းပါအံုး ရွင္းစမ္းပါအံုး..
ဘယ့္ႏွယ္ .. ျပည္ေထာင္စုေန႔ အေၾကာင္းျပျပီး ဆီထမင္းေရာင္းလို ့ ပါတီ စေတကာေတြ ရင္ထိုးေတြကို ပါတီ ရံပံုေငြ ဆိုျပီး လုပ္ေရာင္း
ေသးတယ္..ေဖေဖက ေျပာတယ္နဲ႔ မိုက္ခဲ တပည့္ေတြက ျပည္ေထာင္စုေန႔ အေၾကာင္းျပလို ့ပါတိီရံပံုေငြ နာမည္တပ္ လုပ္စားေသးတယ္
။ေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ ..သူတို့ ပါတီေလာက္ ကမၻာေပၚမွာ အနစ္နာခံတာ အလုပ္လုပ္ျပတာ မရွိဘူး..။
ေစ်းေရာင္း ရံုနဲ႔ေတာင္ မဟုတ္ေသးဘူး..လက္ကမ္း စာေစာင္ေတြကို ျဖစ္သလိုထုတ္ျပီး လိုက္ေဝ ေသးသတဲ့..။စည္းကမ္း ရွိဖို ့ ဥပေဒ ရွိ
ဖို ့ေျပာေျပာေနတဲ့  အန္တီ သားသမီးေတြ ရဲ့ တရားဝင္ပါတီ တစ္ခုျဖစ္ျပီး စည္းမရွိ ကမ္းမရွိ လုပ္ေန တာလည္း လွည့္ၾကည့္အံုးေနာ္..ပါတီ
တံဆိပ္ ထဲကလို ေရွ႔ပဲ မဲ မဲ ဆိုျပီး က မေနနဲ႔..ေနာက္က ဖင္ေျပာင္ ေနတယ္..။
ဥပေဒ အေရးၾကီး ေၾကာင္းေျပာ ဟိုဟာ ျပင္မယ္ ဒီဟာ ျပင္မယ္ေတာ့ လူၾကား ေကာင္းေအာင္ ေအာ္မေနနဲ ့..။
ကိုယ့္ပါတီ ကိုယ္နိုင္ေအာင္ ထိန္းအံုးခင္ဗ်..။
ေရွ႔ကေန ကိုယ့္ဘာသာ ခန္႔
ထားတဲ့ ဆိုင္ကယ္ ပြိဳင့္သမားေတြလည္း ေျပာအံုး..ဆိုင္ကယ္ ၃ေယာက္ မစိီးရဘူးတို ့..ဦးထုပ္ ေဆာင္းဖို႔တို့ကို
အရင္ေျပာနိုင္မွ လႊတ္ေတာ္ ထဲေရာက္ရင္ ဟိုဟာျပင္မယ္ ဒီဟာျပင္မယ္ က်မတို ့ ဥပေဒ ေကာင္းေကာင္း လိုတယ္တို ့ဘာတို႔ လိပ္ျပာလံု
လံု ေအာ္ၾကည့္ပါအံုး..။ေအာ္..စေတကာ ပါးကပ္တဲ့ ဘုန္းဘုန္းေတြ နဲ႔လည္း တရုန္းရုန္း မေန ပါနဲ႔အံုးလို႔..ျမင္ရတာ ဘုန္းၾကီး လမ္းသရဲ
နဲ႔ တူေနလို ့ လမ္းသရဲ ဘုန္းၾကီးေတြ အားေပးမွူ ရေနသလို ျဖစ္ေနတယ္ေနာ္..။

ကဲပါ..မိုက္ခဲရယ္..
ေနာက္ တစ္ခါ ..စည္းနဲ့ ကမ္းနဲံ ့ေန..မိုက္ နဲ ့မေအာ္ခင္ ကိုယ့္ ပါတီဝင္ေတြကို လွည့္ေမးအံုး..နင္တို ့ဘာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ထားလဲ လို ့...
ေတာ္ၾကာ..ပါတီ အလံထဲက ေဒါင္းၾကိီး ကေနသလို ဖင္ၾကီး ေျပာင္ေနမွာ စိုးလို ့သတိ ေပးတာပါ..။
                                                                                                     ေမာင္ေက်ာက္ခဲမွကူးယူေဖာ္ၿပသည္။

Monday, February 20, 2012

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအားေရွာင္လႊဲကာ လက္နက္ကုိင္အာဏာယစ္မူးေနၾကေသာ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဖြဲ႕ ( KIA ) ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား

ေကအိုင္ေအအဖြဲ႕၏ တပ္မဟာ(၃)လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္း(၁၅)ႏွင့္ ဘြန္ဆင္(န္) BumSen စခန္းမွ စတင္ကာ ၂၀၁၁ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ(၉)ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာအစိုးရတပ္မ်ားႏွင့္ KIA အဖြဲ႕မ်ား ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း စစ္ပြဲမ်ား စတင္ျဖစ္ပြားခဲ့ၾကပါတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ေဒသတည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ အတြက္   (၁၆-၆-၂၀၁၁) ရက္ေန႔တြင္ လိုင္ဇာၿမိဳ႕၌ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈမ်ားအား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးျခင္း(၃)ႀကိမ္၊ စာျဖင့္အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္ေပးပို႔ ျခင္း (၂၁) ႀကိမ္ေက်ာ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကရာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအေနျဖင့္ KIOအဖြဲ႔(ၫိွႏိႈင္းေရးအဖြဲ႕)၏ ေတာင္းဆိုခ်က္ မ်ားအား အတတ္ႏိုင္ဆံုးလိုက္ေလ်ာေပးခဲ့ေသာ္လည္း KIO အဖြဲ႕အေနျဖင့္ ျပင္ဆင္ခ်က္မ်ား ထပ္မံျပဳလုပ္ျခင္း၊ တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ ထပ္မံျဖည့္စြက္ေျပာင္းလဲ အေၾကာင္းျပန္စာမ်ားေပးပို႔ကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူရန္ ေရွာင္လႊဲ လာခဲ့ၾကပါသည္။
ယခုအခ်ိန္သည္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဖြဲ႕(KIA)အဖြဲ႕အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးမႈမ်ားျပဳလုပ္ကာ ျပည္နယ္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေကာင္းစားေရးအား အစိုးရႏွင့္လက္တြဲျပဳလုပ္ရန္ အေကာင္း ဆံုးအခ်ိန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအေနျဖင့္ အျခားတိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကမ္းလွမ္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ကာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားျဖင့္ အႏွစ္(၆၀)ေက်ာ္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ခဲ့ေသာ KNU ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုးႏွင့္ ၿပီးခဲ့ေသာ ဇန္န၀ါရီလ(၁၂)ရက္ေန႔တြင္၄င္း ၊ ဇန္န၀ါရီလ(၁၆)ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ေတာင္ပိုင္း(SSA(s)) အဖြဲ႕တို႔ႏွင့္ သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထိုးကာ ဇန္န၀ါရီလ(၆)ရက္ေန႔ တြင္ (CNF) ခ်င္းအမ်ိဳးသားတပ္ဦးႏွင့္ သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ပါသည္။
 (ALP) ရခိုင္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီအား ဇန္န၀ါရီလ ၊ (၂၃)ရက္ေန႔တြင္ အစိုးရဘက္မွ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးရန္ ကမ္းလွမ္းခဲ့ၿပီး ရခိုင္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီဘက္မွလည္း ႀကိဳဆိုေၾကာင္းႏွင့္ မၾကာခင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အေၾကာင္းျပန္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ PNLO(ပအို႔၀္အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ ေရးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္)သည္လည္း အစိုးရႏွင့္ေဆြးေႏြးရန္ အဖြဲ႕၀င္(၅)ဦးပါ၀င္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ဥကၠဌ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခြန္ဥကၠာမွ အတိအလင္းေျပာၾကားခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ကို္ယ္စားလွယ္ ရထား၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းႏွင့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလထဲတြင္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ေနၿပီျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရအေနျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူႏိုင္ျခင္းမရွိေသးသည့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕(၁၁)ဖြဲ႕လံုးႏွင့္ ထိေတြ႕ ေဆြးေႏြးၫိွႏိႈင္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး အဖြဲ႕(၆)ဖြဲ႕ႏွင့္ အေျခခံသေဘာတူညီမႈမ်ားကို လက္မွတ္ေရးထိုး ေဆာင္ရြက္ခဲ့ ပါသည္။
က်န္အဖြဲ႕(၅)ဖြဲ႕ႏွင့္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈမ်ားျပဳလုပ္ကာ သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထိုးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကခ်င္ေဒသခံျပည္သူမ်ားအတြက္ ကခ်င္ျပည္နယ္အားကိုယ္စားျပဳကာ တိုက္ပြဲ ၀င္ေနသည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ေနေသာ KIA အဖြဲ႕အေနျဖင့္ ေဒသခံျပည္သူလူထုမ်ား၏ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ ျပည္နယ္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ရပ္စဲဆုတ္ယုတ္ေနသည္မ်ားအား မသိက်ိဳးကၽြံျပဳကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး   ေဆြးေႏြးမႈမ်ားအား ေရွာင္လြဲမႈအႀကိမ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ေနခဲ့ပါသည္။ ယခုေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ လိုင္ဇာၿမိဳ႕၌ ဇန္န၀ါရီ (၁၈)ရက္ေန႔ ႏွင့္ (၁၉)ရက္ေန႔တြင္ ေဆြးေႏြးပြဲျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အဆံုးအျဖတ္ ေပးႏိုင္ေသာ KIA ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားမပါ၀င္ဘဲ ျမန္မာစစ္တပ္မ်ား၏ ထိုးစစ္ဆင္မႈမ်ားအား ေခတၱရပ္တန္႔ေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္သာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈအား ဟန္ျပလုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
လိုင္ဇာၿမိဳ႕၌ ဇန္န၀ါရီ(၁၈)ရက္ေန႔ ႏွင့္ (၁၉)ရက္ေန႔တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ ျပဳလုပ္ေနစဥ္
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ယခင္းအစိုးရတည္ေဆာက္ေပးခဲ့ေသာ လမ္းမ်ား၊တံတားမ်ားေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ား သြားလာမႈႏွင့္ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားရာတြင္ လြယ္ကူအဆင္ေျပခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာအစိုးရစစ္တပ္ႏွင့္ KIA အဖြဲ႕တို႕ တိုက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားေနသည့္အခ်ိန္မွစ၍ စစ္ေရးအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ လမ္းမ်ား၊တံတားမ်ားအား ဖ်က္ဆီးပစ္ျခင္းသည္ ျပည္နယ္အတြက္ ၾကီးမားေသာဆံုးရံႈးမႈမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ေကအိုင္ေအအဖြဲ႔သည္ ဇန္န၀ါရီလ(၁၇)ရက္ေန႔အထိ တံတားမိုင္းခြဲေသာ အႀကိမ္ေပါင္း (၁၁၃)ႀကိမ္၊ ကားလမ္းမိုင္းခြဲေသာ အႀကိမ္ေပါင္း (၁၅)ႀကိမ္၊ မီးရထားလမ္းမိုင္းခြဲေသာ အႀကိမ္ေပါင္း(၂၃)ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ကို ျပည္နယ္အစိုးရ၏မွတ္တမ္းမ်ား အရ သိရွိရပါသည္။
KIA အဖြဲ႔၏ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးမႈမ်ားအား သိရွိျမင္သာေစရန္ တင္ျပရမည္ဆိုလွ်င္-
          ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၈)ရက္ေန႕တြင္ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ထိုးပူႏွင့္ဆားေမွာ္အၾကား မိုင္တုိင္အမွတ္ ၆၇၈/၁၁ ႏွင့္ ၁၂ ၾကားတြင္ ေကအိုင္ေအအဖြဲ႕မွ ရထားလမ္းအား မိုင္းေထာင္ေဖာက္ခြဲခဲ့ၾကပါသည္။ KIA အဖြဲ႕ သည္ ျမန္မာအစိုးရစစ္တပ္မွ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးျခင္းျဖစ္သည္ဟု သတင္းအမွားမ်ားထုတ္လႊင့္ကာ ေျပာဆိုခဲ့ေသာ္ လည္း ေဖာက္ခြဲမႈေၾကာင့္ ရထာလမ္းေဘးတြင္ ေသဆံုးေနေသာ  KIA ယူနီေဖာင္း၀တ္ စစ္သားႏွစ္ဦးမွာ KIA အဖြဲ႕၏ လုပ္ရပ္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္သူမ်ား ျမင္ေတြ႕ႏိုင္ရန္ ထာ၀ရဘုရားသခင္မွ ဒဏ္ခတ္ခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

                      ရထာလမ္းေဘးတြင္ ေသဆံုးေနေသာ  KIA ယူနီေဖာင္း၀တ္ စစ္သားႏွစ္ဦး
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ၊ ႏို၀င္ဘာလ (၅)ရက္ေန႔တြင္ မိုးေကာင္း- မႏၱေလးသြား မီးရထားလမ္းအား KIA အဖြဲ႔မွ မိုင္းေထာင္ဖ်က္ဆီးခဲ့ပါသည္။ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဂမ္ေရွာင္ကိုယ္တိုင္မွ “KIA တပ္ေတြအေနနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရ စစ္တပ္မ်ားအား စစ္ေရးအရွိန္ျမင့္တင္ရံုမကဘဲ အရင္ကထက္ ျပင္းထန္ေသာ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးေရးလုပ္ငန္းမ်ား အား တိုးျမွင့္လုပ္ေဆာင္သြားရန္” ညႊန္ၾကားခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။

KIA အဖြဲ႔မွ မိုင္းေထာင္ဖ်က္ဆီးခဲ့ေသာ မိုးေကာင္း- မႏၱေလးသြား မီးရထားလမ္း
          ျမန္မာအစိုးရစစ္တပ္မ်ား သြားလာရာလမ္းေၾကာင္းမ်ားတြင္ ထိခိုက္ဆံုးရံႈးမႈမ်ားျဖစ္ေပၚေစရန္ မိုင္းေထာင္ ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ထားရွိေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ထိခို္က္သူမ်ားမွာ ျပည္နယ္အတြင္း ရိုးသားစြာလုပ္ကိုင္စား ေသာက္ေနၾကေသာ ေဒသခံျပည္သူမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ (၂၆-၁၁-၂၀၁၁)ရက္ေန႕တြင္ ကာမိုင္း-မအူပင္ (၆)မိုင္ ျဖတ္လမ္းေဘးတြင္ ေကအိုင္ေအအဖြဲ႕မွ ေထာင္ထားေသာမိုင္းအား နင္းမိ၍ ေျခေထာက္ျပတ္သြားေသာ ေရကာတာေက်းရြာမွမစန္းစန္းအား ပံုႏွင့္တကြေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ KIAအဖြဲ႕မွ မဆင္မျခင္ မိုင္းေထာင္ေဖာက္ခြဲမႈ ေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ားမွာ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းမ်ားအား ေကာင္းမြန္စြာလုပ္ကိုင္ႏိုင္ျခင္းမရွိဘဲ စီးပြားေရးက်ပ္တည္း ေနခဲ့ရပါသည္။

ေကအိုင္ေအအဖြဲ႕မွေထာင္ထားေသာ မိုင္းအားနင္းမိ၍ ေျခေထာက္ျပတ္သြားေသာ ေရကာတာေက်းရြာမွမစန္းစန္း
ဒါ့အျပင္ KIA အဖြဲ႕သည္ (၁၆-၁၀-၂၀၁၁) ရက္ေန႔တြင္ လံုးခင္၊ဖားကန္႔၊ဆိပ္မူ ရတနာေျမမ်ားတြင္ရွိေသာ ကုမၸဏီမ်ား၊ ကုန္စံုဆိုင္မ်ား၊ စက္သံုးဆီဆိုင္မ်ားအား လစဥ္ဆက္ေၾကးေကာက္ခံမႈမ်ားျပဳလုပ္ေနၿပီး တစ္လလွ်င္ ကုမၸဏီမ်ားသည္ သိန္း (၂၀၀) မွ သိန္း (၅၀၀)ထိ၊ ကုန္စံုဆိုင္မ်ားသည္ (၅)သိန္းမွ (၁၀)သိန္းအထိ ၊စက္သံုးဆီ ဆိုင္မ်ားသည္ (၁)သိန္းမွ (၅)သိန္းအထိ ေကာက္ခံခဲ့ၾကပါသည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ေဒသခံျပည္သူမ်ား အေနျဖင့္ လူေနမႈဘ၀ရပ္တည္ေရးအတြက္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ရုန္းကန္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရခ်ိန္တြင္ KIA အဖြဲ႕မ်ားအေနျဖင့္ လက္နက္ကိုင္ကာ ေဒသခံျပည္သူမ်ားထံမွ ေငြေၾကးေကာက္ခံ ရွာေဖြေနၾကပါသည္။ လက္လုပ္လက္စား မိသားစုမ်ားအေနျဖင့္ မ်ားစြာဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရသည့္အျပင္ KIAအဖြဲ႕အား ဆက္ေၾကးေပး ေဆာင္ရသျဖင့္ ဆင္းရဲတြင္း နစ္သထက္နစ္ေနခဲ့ရပါသည္။
၀ိုင္းေမာ္-ကံပိုက္တီး သြားလမ္းေပၚတြင္ KIAတပ္ဖြဲ႕မွ လူစီးယာဥ္မ်ားႏွင့္ ကုန္ပစၥည္းတင္ေဆာင္လာေသာ ကားမ်ားအား ေငြေၾကးေတာင္းခံျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ၿပီး ကားေလးတစ္စီးလွ်င္ ေငြက်ပ္(၁)ေသာင္းႏွင့္ ကုန္ကား တစ္စီးလွ်င္ (၁)သိန္း ေတာင္းခံေသာေၾကာင့္ ကုန္သည္မ်ားအေနျဖင့္ ၄င္းတို႔၏ကုန္ပစၥည္းမ်ား အရံူးမေပၚေစရန္ လမ္းခရီးတြင္ ကုန္က်သည့္ေငြေၾကးအား ထည့္သြင္းေရာင္းခ်သျဖင့္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းၾကီးျမင့္မႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာခဲ့ ပါသည္။
KIAအဖြဲ႔အေနျဖင့္ ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးအေၾကာင္းျပကာ အစိုးရတပ္မ်ားအား စစ္ပြဲမ်ားဆင္ႏႊဲ       ရာတြင္ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ေက်းရြာမ်ားမွ တစ္အိမ္တစ္ေယာက္ လူသစ္စုေဆာင္းခံၾကရပါသည္။ ညဘက္ မ်ားတြင္ ရြာမ်ားအားလာေရာက္ကာ အတင္းအဓၶမလူသစ္စုျခင္းေၾကာင့္ ရြာသားမ်ားသည္ ညဘက္ေရာက္လ်င္ ေတာင္ယာထဲသို႕ သြားေရာက္အိပ္ရပါသည္။ မလိ္ုက္ပါက ကခ်င္လူမ်ိဳး သစၥာေဖာက္ဟု စြပ္စြဲမႈမ်ားျပဳလုပ္ကာ ပစ္သတ္ၾကပါသည္။ ကခ်င္လူမ်ိဳးေကာင္းစားေရးဟု ဆိုေသာ္လည္း ကခ်င္လူမ်ိဳးမ်ားမွာ ေကာင္းစားမလာဘဲ ယခုလိုျဖစ္ရပ္မ်ားႀကံဳေတြ႔ေနရကာ KIA အဖြဲ႕၏ လက္နက္ကိုင္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္  ဆင္းရဲဒုကၡမ်ိဳးစံုခံစား ေနၾကရပါသည္။
ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ KIAအဖြဲ႕တို႕၏တုိက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ (၆)လအတြင္း ျမန္မာအစိုးရထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္ နယ္ေျမမ်ားတြင္ ဒုကၡသည္ (၁၅၀၀၀)ေက်ာ္ႏွင့္ KIO ထိန္းခ်ဳပ္သည့္ေဒသမ်ားတြင္ ဒုကၡသည္ (၃၀၀၀၀)ေက်ာ္ ရွိခဲ့ပါသည္။ KIO ထိန္းခ်ဳပ္ေရးေဒသမ်ားျဖစ္ေသာ လိုင္ဇာေဒသတြင္ (၁၃၀၀၀)ေက်ာ္၊ မိုင္ဂ်ာယန္ေဒသတြင္ (၁၁၀၀၀)ေက်ာ္ ၊ ဆဒံုးေဒသ(တရုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္)တြင္ ဒုကၡသည္ (၆၀၀၀)ေက်ာ္ရွိပါသည္။ လိုင္ဇာၿမိဳ႕ အတြင္းရွိဒုကၡသည္မ်ားမွာ စား၀တ္ေနေရးအခက္အခဲမ်ားအား KIOအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ေျပလည္ေအာင္ေျဖရွင္းေပး ႏိုင္ျခင္းမရွိသည့္အတြက္ ေတာင္းဆိုမႈမ်ား ျပဳလုပ္လွ်က္ရွိပါသည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မွ ဒုကၡသည္မ်ား အတြက္ အေထာက္အပံ့့ပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္ခဲ့ေသာ္လည္း လက္ခံခဲ့ျခင္းမရွိသည့္အတြက္ ဒုကၡသည္မ်ား၏ ဘ၀ကို ၾကည့္ေကာင္းေကာင္းျဖင့္ ၾကည့္ေနႏိုင္သူမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။
ဒုကၡသည္မ်ားအား ျပည္တြင္း/ျပည္ပ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈမ်ား လံုလံုေလာက္ေလာက္ ျပဳလုပ္ေနေသာ္လည္း  ဒုကၡသည္မ်ားလက္၀ယ္သို႕ အကူအညီမ်ားအျပည့္အ၀ မရရွိခဲ့ၾကပါ။ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ ေရးအဖြဲ႕ KIA ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကြပ္ကဲမႈေၾကာင့္ ဒုကၡသည္မ်ားသည္ အစားဆင္းရဲ၊အေနဆင္းရဲျဖင့္ ေနၾကရပါသည္။ KIA ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းမ်ားအား ရသမွ်စုေဆာင္းၿပီး အပြႀကံေနၾကသူမ်ားဟုလည္း ေျပာဆိုေနၾက ပါသည္။ လက္နက္အားကိုးျဖင့္ အႏိုင္က်င့္ခံေနရသည့္ အသိဥာဏ္နည္းပါးေသာ ဒုကၡသည္မ်ား၏ဘ၀ကို စာနာမိ ပါသည္။
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းရွိစစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ား
 (၁၇-၁-၂၀၁၂)တြင္ KIA အဖြဲ႕မွ သြားလာခြင့္ပိတ္ထားေသာ ကာမိုင္း-လံုးခင္-ဖားကန္႔ ႏွင့္ ကံပိုက္တီး ကားလမ္းမ်ားအား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈေၾကာင့္ ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့သျဖင့့္္ ကုန္ပစၥည္းသယ္ယူပို႕ေဆာင္ မႈမ်ားမွာ ပံုမွန္အတိုင္းျဖစ္ေပၚလာကာ စားေသာက္ကုန္ပစၥည္းေစ်းႏႈန္းမ်ား ျပန္လည္က်ဆင္းသြားသျဖင့္  ေဒသခံျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ မ်ားစြာ၀မ္းေျမာက္ေနၾကပါသည္။
ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ (KIA)အတြင္းရွိ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအေနျဖင့္ အာဏာယစ္မူးကာ လက္နက္ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလဲလွယ္ျခင္းအား ေရွာင္လြဲၿပီး ၄င္းတို႔၏အက်ိဳးစီးပြာအတြက္သာ လုပ္ေဆာင္ေနခဲ့ ၾကပါသည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ေဒသခံမ်ား၏ အက်ပ္အတည္း ၊ အခက္အခဲ ၊ လူေနမႈဘ၀နိမ့္က်ေနခဲ့ ရသည့္ ဒုကၡဆိုးမ်ားအား အနည္းငယ္မွ်ပင္ ေစာင္းငဲ့မၾကည့္ဘဲ ၿင္ိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားသေယာင္ျပဳလုပ္ေနၿပီး မိ္မိတို႔၏အတၱမ်ားကိုသာ ဦးစားေပးေနေသာ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဖြဲ႕(KIA)၏ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ ကခ်င္ ျပည္နယ္သားမ်ားအေပၚ ငဲ့ညွာမႈမရွိသည္မွာ ေပၚလြင္ေနပါသည္။ ၄င္းတို႔၏ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ အာဏာ ယစ္မူးကာ လက္နက္ကိုင္အုပ္ခ်ဳပ္မႈအား မစြန္႔လႊတ္ခ်င္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုသာျဖစ္ေၾကာင္း က်ိန္းေသ သတ္မွတ္ရေတာ့မည္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ကခ်င္ျပည္သူ/ျပည္သားမ်ားအေနျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအား အမွန္တကယ္ ရရွိရန္ ၀မ္းသာအားရႀကိဳဆိုေနခ်ိန္တြင္ KIA ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုအေယာင္ျပၿပီး ကိုယ္က်ိဳး စီးပြားကို ရသမွ်ယူေနဦးမည္ဆိုသည္ကို ကခ်င္ျပည္သူ/ျပည္သားမ်ား အားလံုးကို သိေစခ်င္ပါသည္။
                                                                   ေမာင္ေက်ာက္ခဲမွကူးယူေဖာ္ၿပသည္။

ႏွလံုးသားလွတဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သား ရဲေဘာ္ ေဇာ္ေဇာ္



မွတ္မွတ္ရရေလးေပါ ့။ စုမွဴးသင္တန္းက ဆင္းေတာ ့ တပ္ကို အျပန္ ရန္ကုန္မွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ ့တာေလးပါ….။အဲ ့ေနက က်ေနာ္ အိမ္(၁)ရက္၀င္ေနလို ့ တပ္ကို ျပန္ဖို ့ရာနည္းနည္း ေနာက္က်တာပါဆိုတာ (ပိုင္အိုနီးယား)မွာ ကားခဏရပ္တဲ ့ အခ်ိန္ တပ္ရင္းမွဴး အဘ ကို ဖုန္းနဲ ့ သတင္းပို ့ေတာ ့ အရာရွိလူပ်ိဴေဆာင္က ထမင္းခ်က္ ေဇာ္ေဇာ္ ခြင္ ့ျပန္တာ ျပန္မေ၇ာက္ေသးလို ့ စိတ္ပူလို ့ ရန္ကုန္မွာ ၀င္ႀကည္ ့ခဲ ့ပါဦးဆိုတဲ ့ နွုတ္မိန္ ့ကို ရရွိခ်ိန္ေပါ ့…။

ေဇာ္ေဇာ္အိပ္ကိုသြားမယ္ဆိုျပီး ရန္ကုန္ ကားကြင္းမွာ ဆင္းတယ္ဆိုရံုေလး လူတစ္ေယာက္ကို လူအုပ္ေတြ၀ိုင္းရိုက္လို ့ေပါ ့ …။ရန္ကုန္ကို ကားဆိုက္ခ်ိန္က ေစာလြန္းတယ္ေလ ။ေမွာင္ရီပ်ပ် ဆိုေတာ ့ ဘာအတြက္ရယ္ေႀကာင္ ့ ၊ဘယ္သူကုိ ရိုက္ေနတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ မသိဘူး။တခုခုဆိုတဲ ့ စိတ္နဲ ့ မဆိုင္သလို ခဏပဲလွည္ ့ႀကည္ ့လိုက္မိတယ္ ။ဒါေပမဲ ့ လူလံုးလည္း မကြဲပါဘူးေလ။ေအာက္က တေယာက္ကေတာ ့ ဘာမွ ကို ျပန္မလုပ္နိင္ရွာဘူး..။ေနာက္ေတာ ့ အားရေက်နပ္ဟန္နဲ ့ အဲလူတစုက ထိုးနွက္ကန္ေက်ာက္အျပီး ထြက္သြားေတာ ့ ထိုးခံရတဲ ့သူက ေခြေခြေလး ထေတာင္မထနိုင္ရွာဘူး။မိုးကလည္းေဖ်ာက္ေတာက္ေတာက္နဲ ့ ေလ။မိုးေရထဲက သူ ့ကို ဘယ္သူမွ ထူေပးဖို ့စိတ္ကူးမရွိႀကဘူး။ရန္ကုန္ျမိဳ ့ႀကီးျပႀကီး က လူေတြ အဲလိုစိတ္နဲ ့လားလို ့ေတာင္ သူေတြးထင္ေနမိတယ္။ဒါေပမဲ ့ သူကလည္း ဆိုးေပေနလို ့လား ေပါ ့လိုလည္း ျပန္ေတြးမိျပန္တယ္။ကားသမားေတြရဲ ့ေရွာင္ကြင္းေမာင္းနွင္သံႀကားမွာ ဆဲဆိုသံေတြကလည္း ညံလို ့ေပါ ့…။
*************************************************************
သြားထူမယ္လုပ္ေတာ ့ ထိုးခံရတဲ ့သူက သူဟာသူထေနတယ္ …။အမူးသမားဆိုလည္း ခက္ေခ်ရဲ ့။သူ ့အေတြးပင္ မဆံုးလိုက္..။ထိုးခံရတဲ ့သူက တျခားဘက္ကို ေျပးထြက္သြားတာ ကို ေတြ ့ျမင္လိုက္ရတယ္။ေအာ္ ဘာမွေတာ ့ မဆိုင္ စိတ္ထဲမွာေတာ ့ ဘာေႀကာင္ ့ျဖစ္ရတာလဲ ဆိုတာ ေတြးေနမိတယ္ ။လူကလည္း ခက္သားလား။မသိခ်င္နဲ ့ဆိုရင္ သိခ်င္ျပန္ေ၇ာေလ…။ရန္ကုန္မွာလည္း အမ်ိဳး မရွိတာ မို ့ ကားကြင္းထဲက တည္းခိုးခန္းမွာပဲ သူအိပ္ရမည္ျဖစ္သည္။ကားေပၚမွာ အိပ္ရတာ က ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပ။ေမာ္လျမိဳင္ ကို ကူးဖို ့က ကားက ညေနမွ ၇ွိမွာဆုိေတာ ့ ေန ့တပိုင္းေတာ ့ ေကာင္းေကာင္း နားလို ့ရေသးသည္။
ေဘးနားက ေရႊမိုး တည္းခိုးခန္းမွာ ခဏ၀င္တည္းသည္။မနက္ (၁၀)နာ၇ီေလာက္မွ သူျပန္နိုးျဖစ္သည္။မနက္ေ၇ာက္ေတာ ့ ေအာက္က လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ မနက္စာစားဖို ့ သူသြားေတာ ့ မိုးလင္းတုန္းက အထိုးခံရသည္ သူကိုျပန္ေတြ ့သည္။ေသခ်ာတာေပါ ့ သူ ့ရဲေဘာ္ ။ေဇာ္ေဇာ္မွ ေဇာ္ေဇာ္။

********************************

လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေထာင္ ့နားမွာ ခြက္တလံုးနွင္ ့။ဒါဆို သူေတာင္းစားေနတာေပါ ့။
ေမာင္ေဇာ္ က်ေနာ္လွမ္းေခၚေတာ ့ သူ ့က လွမ္းႀကည္ ့သည္။

ဟာ………ဗိုလ္ႀကီး …..သူ က်ေနာ္ထံ ေျပးလာျပီး ဖက္သည္။ ျပီးေနာက္ ရွိဳက္ႀကီးတငင္နဲ ့ ငိုသည္။မ်က္နွာက ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ ့ ။
ေမာင္ေဇာ္ မင္း …မင္း ဒါဆိုရင္ မနက္က ထိုးခံရတာ မင္းေပါ ့…။
သူက ေခါင္းညိတ္ျပသည္။ေမာ္ေဇာ္ ရာ ငါ အနားမွာ ရွိရက္နဲ ့ကြာ ….။သူ ့က်ိတ္ခဲမရနိုင္ျဖစ္မိသည္။ဘာျဖစ္လို ့လဲ ငါ ့ကိုေျပာစမ္း …ေမာင္ေဇာ္လို ့ဆိုေတာ ့ ..။

***************************************

ဗိုလ္ႀကီး က်ေနာ္ အေမ ေနမေကာင္းဘူး..။က်ေနာ္ အင္း၀ဘဏ္က စုေႀကးေငြက လည္း အေမ ့ေဆးဖိုးနဲ ့ကုန္ျပီ…။ျပန္ဖို ့ လမ္းစရိတ္လည္းမရွိေတာ ့ဘူး။ခုလည္း တပ္က က်ေနာ္ကို တပ္ေျပးလို ့ သတ္မွတ္ေတာ ့မလား မသိဘူး ဗိုလ္ႀကီးရာ။က်ေနာ္ခြင္ ့လြန္ေနျပီ။ခုလည္း က်ေနာ္ အလြန္မဟုတ္ပါဘူး။ခရီးသည္ေတြရဲ ့အထုပ္ အပိုးေတြကို စက္ဘီးနဲ ့ ကားဂိတ္ေတြလိုက္ေျပာင္းေပးတာလုပ္ေနတာ ေလ။ခု န က ခရီးသည္ တေယာက္က ဒီနားေလးတင္ သူ ့လိပ္စာက ။TAXI သမားက အေ၀းႀကီးဆိုျပီး ပိုက္ဆံ လိမ္ေတာင္းေနတာ ။က်ေနာ္ကလည္း ပိုက္ဆံ လိုေနေတာ ့ အမရယ္ က်ေနာ္ စက္ဘီးနဲ ့လိုက္ပို ့ပါ ့မယ္ ၁၅၀၀ ပဲ ေပးပါ။အမသြားခ်င္တာ ဒီနားေလးတင္ပါလို ့ေျပာတာ ကို သူတို ့ က ၀ိုင္းထိုးေတာ ့တာပဲဗိုလ္ႀကီးရာ….။။

က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္တိုသြားသည္။လုပ္ရက္လိုက္က်ေလျခင္း။မိုးေ၇ေတြကလည္းစိုေနျပီ။ေမာင္ေဇာ္ကို ေကာ္ဖီပူပူေလးနဲ ့ မုန္ ့ေက်ြးသည္။တကယ္ေတာ ့ ေမာင္ေဇာ္လို ့ေခၚတာ က်ေနာ္ အက်င္ ့တခု ။ရဲေဘာ္တိုင္းကို ဘယ္ေတာ ့မွ ရဲေဘာ္ဟု က်ေနာ္ မေခၚ။တပည္ ့ဟုလည္း မသံုးနွုန္း။သူတို ့ နာမည္ ေရွ ့မွာ ေမာင္ထည္ ့ျပီး က်ေနာ္ေခၚသည္။ဆရာမ်ားဆိုလ်ွင္ေတာ ့ ရွင္းသည္။ရာထူးနဲ ့ေခၚယံုသာ။ေနာက္ က်ေနာ္တည္းခိုးခန္း ေခၚသြားျပီး ေမာင္ေဇာ္ကို ေ၇ခ်ိဳးေစသည္။က်ေနာ္ အ၀တ္ေတြေပး၀တ္ျပီး သူ ့ အိမ္ကို လိုက္ပို ့ရန္ေျပာေသာအခါ လိုလိုငွာငွာပင္ ဖိတ္ေခၚသည္။ေမာင္ေဇာ္အိမ္က ေျမာက္ဒဂံုမွာ ။စက္ဘီးေတာင္ အငွားဟုဆိုသည္။အိမ္လည္းေ၇ာက္ေတာ ့ သူ ့ အေမ က ေစာင္ေလးျခံဳလို ့ အဖ်ားတက္ေနသည့္ဟန္။ေမာင္ေဇာ္ အမ လင္မယားေတာ ့ေ၇ာက္ေနႀကသည္။က်ေနာ္လည္း ေမာင္ေဇာ္ က ခြင္ ့ရက္ေစ ့ေနျပီျဖစ္လို ့ ျပန္ေခၚသြားရမွာ ျဖစ္တဲ ့အေႀကာင္း ေျပာျပရသည္။ျပီးေနာက္ က်ေနာ္တြင္ လက္က်န္ေငြ ၃ ေသာင္းခြဲထဲက ၂ေသာင္းကို ထားခဲ ့သည္။သူ ့အေမကလည္း ေက်းဇူးေတြ တင္လို ့။ေမာင္ေဇာ္ မ်က္နွာကေတာ ့ ဆိုဖြယ္ရာမရွိေတာ ့။
ေမာင္ေဇာ္ ကိစၥလံုးပန္းေနသည္ ့နွင္ ကားလက္မွတ္၀ယ္ဖို ့ သူ ့ေမ ့သြားသည္။ကားကြင္းေရာက္ေတာ ့အေတာ္ေလး ေနာက္က်လို ့ေနျပီ။ဒါေပမဲ ့ ဒီဘက္ကားေတြမွာ အျမဲတမ္း VIP ခံုခ်န္ထားလို ့ေတာ္ေသးသည္။သူသြားေတာ ့ ေ၇ွ ့ခန္း ၂ ခံု ကမည္သူ ့မွ မယူေသး။ကားလက္မွတ္၀ယ္ျပီး ကားထြက္ဖို ့ေစာင္ ့ေနလိုက္သည္။ေမာင္ေဇာ္ က ဗမာလူမ်ိဴး။ရုပ္ကေတာ ့ အနည္းငယ္ကုလားဆန္သည္။ေရွ ့တန္းမွာ သိပ္အားကိုးရတဲ ့သူေပါ ့။က်ေနာ္တပ္ခြဲက ပိြဳင္ ့ မွာ ဆိုရင္ အေတာ္စိတ္ခ်ရတဲ ့သူေလ။က်ေနာ္ သူ ့ကို တျခားရဲေဘာ္ေတြထက္ ပိုအားကိုးတယ္။အျမဲတမ္း က်ေနာ္ခိုင္းသမွ်လည္း ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးတဲ ့သူေလ။လုပ္ေပးတယ္ဆိုမွ က်ေနာ္ က အုန္းသီး သိပ္ႀကိဳက္တာ။တပ္က လူပ်ိဳေဆာင္ရိပ္သာမွာ ဆို အုန္းပင္ေတြ ေပါမွေပါ ။ေနလည္ဘက္ အုန္းရည္ ေသာက္ခ်င္ရင္…ဒါမွမဟုတ္ အုန္းျခစ္စားခ်င္ရင္ေမာင္ေဇာ္ေရ ဆိုတာ နဲ ့ တဗုန္းဗုန္းနဲ ့ေပါ ့။ေနာက္တန္းမွာလည္း အဲလို အားကိုးရတာ ။

ကားထြက္ခါနီးက်ေတာ ့ ျပသနာတက္သည္။ေကာင္မေလးတေယာက္ လုိုက္ဖို ့ ကားလက္မွတ္မရေတာ ့ ။သူတို ့ အုပ္စု က (၁၅)ေယာက္ေလာက္၇ွိသည္။ေပ်ာ္ပြဲစားလား တခုခုျဖစ္မည္။ကားထြက္ခါနီး အေပါ ့ ခဏက်ေနာ္သြား၊ ျပန္လာေတာ ့ ဘယ္က ဘယ္လို ျဖစ္သည္မသိ ေမာင္ေဇာ္က က်ေနာ္ဆီလာျပီး

ဗိုလ္ႀကီး က်ေနာ္လက္မွတ္က ယူျပီးသားလို ့ေျပာေနတယ္ ………..လို ့ က်ေနာ္ကို လာေျပာသည္။အာ…ငါကိုယ္တိုင္၀ယ္ထားတာ မင္းကလည္း…..

ဂိတ္မွာ သြားေျပာေတာ ့ ကားသမားက နွာ က် တဲ ့ အျဖစ္။ခရီးသည္ရွားသလားလို ့ ။ေမာင္ေဇာ္ကလည္း တကယ္ ့ နံုသည္။စာမတက္ေပမတက္ဆိုေတာ ့။ေကာင္မေလးေတြဘက္မွ အုပ္ထိန္းသူ အမ်ိဴးသမီး အသက္(၃၅) ခန္ ့ က သူဆီ လာ အကူအညီေတာင္းသည္။သူ ကလည္း ဘုေတာ ။ခရီးသည္ရွားသလားဗ်ာ။ဆိုေတာ ့ က်န္တဲ ့သူေတြက ဦးဇင္းေတြနဲ ့မိသားစုလိုက္ခရီးသည္ေတြမို ့ပါတဲ ့။ခရီးကလည္း မသြားမျဖစ္လို ့ပါဆိုေတာ ့။ဘာလုပ္ရမယ္ က်ေနာ္မသိ။ေနာက္ဆံုးေတာ ့ ဦးဇင္းတပါးကို သူနဲ ့ အတူ ထိုင္ျပီး ခံုေပးလိုက္ရသည္။ေမာင္ေဇာ္ကိုေတာ ့ႀကားခံုလုပ္ေပးသည္။ကားအေတာ္ေလးသြားမိေတာ ့ ျပသနာက စတက္ျပန္သည္။ေမာင္ေဇာ္ကို သူတို ့နားမွာ ႀကားခံုေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။ကားသမားကို ေမာင္ေဇာ္ က နံလို ့ဆိုျပီးလာေျပာသည္။ဒီကုလားကို ေနရာေျပာင္းေပးပါဟု မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က လာေျပာသည္။ေဒါသ က ထိန္းမရေတာ ့ ။ခံုလည္းေပးထားရေသးတယ္။အေႀကာကလည္း မျပင္ေသးဘူး။ပိုက္ဆံေပးလိုက္တာေတာင္ သူ ့ရဲေဘာ္က အနစ္နာခံထားတာ ကိုမွ မေထာက္။စစ္သားဆို ႀကည္ ့မရဘူးဆိုတဲ ့ အသံလည္းႀကားလိုက္ရသည္။ဘာမို ့လို ့ VIP ခံုမွာ ေနရာရတာလဲနွင္ ့ အတင္းအုပ္ခံေနရသည္။သတိတရပဲ။ေဆးေရာင္စံု အညိမ္ ့ ကားေပၚမွာျပေနတာ ။တအုပ္လံုး ပြဲက်လို ့ အတင္းေျပာတဲ ့ အသံေတြနဲ ့။သူတို ့ စစ္သားေတြကို ေစာင္းေျပာေနမွန္းေတာ ့သိသည္။မခံနိုင္ေတာ ့ ။ကားလယ္ေလာက္ ႀကားမွာ မတ္တပ္ရပ္ျပီး လူမိုက္လုပ္လိုက္သည္။ေနာက္ေတာ ့ ပြစိသံေတြျငိမ္သြားသည္။မတက္နိုင္။လူလူျခင္း နိမ္သလိုလို ေျပာတာ ကိုေတာ ့ လက္မခံ။
ေနာက္ေတာ ့ေမာင္ေဇာ္က ရွက္ရွက္နဲ ့ က်ေနာ္နားလာထိုင္သည္။ကားေရွ ့နားေလးမို ့ စပယ္ယာနဲ ့ ထိုင္ခံုအပိုက မရွိ။အလယ္ေကာင္မွာ ငုတ္တုတ္ေလး။ေဒါသကထြက္ထြက္လာသည္။ပဲခူးေရာက္ေတာ ့ ဗိုက္ႀကီးသည္ လင္မယားတက္လာသည္။မသြားမျဖစ္လို ့ဆိုကာ ေတာင္းပန္ျပီးလိုက္လာသည္။အလယ္ခံုက ဗိုက္ႀကီးသည္ မိန္းမ အတြက္ျဖစ္လာေတာ ့သူ ့ေယာက်္ားက လည္း အလယ္ေကာင္မွာ ငုတ္တုတ္ေလး။ကံဆိုးျပီဟုေတြးလိုက္မိသည္။သူ မေနသာေတာ ့ ။ သူ ့တို ့ထဲက တေယာက္ကို ေရွ ့တက္ခိုင္းျပီး အလယ္ခံုနားမွာ အမ်ိဳးသမီးေယာက်္ားကို ထိုင္ေစသည္။က်ေနာ္နဲ ့ေဇာ္ေဇာ္က ကားအေနာက္မွာ ခုံုႀကားထဲ ၂ ေယာက္သား။ကားေပၚပါလာတဲ ့ (၃၅)ေယာက္ေသာ သူမ်ားက လံုး၀တုတ္တုတ္မလွဳပ္ႀက။အိပ္ေနသလိုလို မသိေက်းက်ြန္ျပဴသည္။

လမ္း မွတ္ပံုတင္စစ္ေတာ ့ မိန္းကေလးမ်ားအုပ္စုထဲမွ တေယာက္က မွတ္ပံုတင္မပါခဲ ့။မွတ္မွတ္ရရ ဘီးလင္းတံကား ပစ္ခတ္မွု ့အျပီး လုံျခံဳေရးေတြ တင္းက်ပ္လို ့။ဂိတ္မွာ စစ္လို ့မျပီးေတာ ့ ေခ်။ကားက ဆက္မထြက္နိုင္ေတာ ့။သူ ့တာ၀န္ခံေျပာခါမွ အဆင္ေျပေတာ ့သည္။ဒါေတာင္ သူ ့လက္မွတ္က အဆစ္ပါက်န္ခဲ ့ရေသးသည္။ဒါနဲ ့ ျပသနာက မဆံုးလိုက္။က်ိဳက္ထို ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးက်ေတာ ့ ဗိုက္ႀကီးသည္ အမ်ိဴးသမီးက ေမြးခ်င္ျပန္သည္ ဟု ေအာ္ေနျပန္သည္။တကားလံုးဆူညံသြားသည္။ကားသမား ဦးေလးႀကီးက ဘာလုပ္ရမယ္မသိ။ကားကို လမ္းေဘးထိုးရပ္လိုက္ရသည္။က်ိဳက္ထို ကို ျပန္ေမာင္းဖို ့ ေျပာေတာ ့ မရေတာ ့ဆိုကာ အတင္းေအာ္ေနျပန္သည္။ေနာက္မွ ေမာင္ေဇာ္က က်ေနာ္ေမြးေပးမယ္ဟုဆိုကာ ကားလမ္းေဘးက အိမ္ေလးမွာ အတင္းေခၚသြားႀကသည္။အဓိက ကေတာ ့ က်ေနာ္နဲ ့ေမာင္ေဇာ္ ။သူ ့ေယာက်္ားနဲ ့ကားစပယ္ယာ၊ေနာက္ခရီးသည္ ေယာက်္ားႀကီး (၁)ေယာက္ ။လမ္းေဘးက အိမ္ကလည္း အိပ္ေမာက်တုန္း ။တဒုန္းဒုန္းနဲ ့နိုးျပီး အကူအညီေတာင္းရသည္။နိုးေနတုန္းမွာပဲ ဗြား ဆိုတဲ ့ အသံတခု။ေျခေထာက္တခုလံုး စိုရႊဲလို ့။သြားျပီ။ဒါသူႀကားဖူးေနက်စကားလံုး။ေ၇မႊာဆိုတာ တမ္းသိလိုက္ျပီ။အခန္းထဲထည္ ့ျပီး မႀကာ ေမာင္ေဇာ္လက္စြမ္းနဲ ့ ကေလးတေယာက္ထြက္လာသည္။ေမာင္ေဇာ္က တပ္မွာ ေဆးခန္းအကူဆိုတာ သူေမ ့သြားခဲ ့သည္။ေအာ္ ေတာ္ေသးသည္။ေမာင္ေဇာ္ရွိလို ့ မဟုတ္ရင္ ကားေပၚမွာ ဘယ္သူမွ အားကိုးစ၇ာမပါ။ေနာက္ ေမာင္ေဇာ္နဲ ့က်ေနာ္ အဲအိမ္က ေရနဲ ့ေျခေထာက္လက္ေဆးသည္။အ၀တ္အစားေတာ ့လဲခ်ိန္မရ။ထိုလင္မယားကိုလည္း ကားသမားနဲ ့ဘယ္လို ညိွလိုက္သည္မသိ အဲဒီအိမ္မွာပဲထားခဲ ့လိုက္သည္။

ထိုခါက်မွ ကားဆရာနဲ ့ ကားေပၚက တဖြဲ ့လံုး ေမာင္ေဇာ္ ကို ၀မ္းပန္းတသာနဲ ့ေက်းဇူးတင္ႀကသည္။ေခၚေခၚေျပာေျပာနဲ ့ ျဖစ္လာႀကသည္။

စိတ္ထဲကေတာ ့ ဆရာမင္းသု၀ဏ္ ကဗ်ာေလးကို ပဲသတိရမိလိုက္သည္။
ေက်းပင္ ေက်းရိုး ေက်းမ်ိဳးဆြပ္မွ ေက်းဇူးတင္သည္ လူအမ်ိဳးတည္း
တဲ ့ေလ………..။


မင္းသန္ ့  ေရးသားသည္။